Showing posts with label rich fantasy. Show all posts
Showing posts with label rich fantasy. Show all posts

Wednesday, 8 July 2020

오직 네 죽음만이 나를 (EN)

Been screaming in Twitter and to the world, but that ain’t enough. Me need longgg review! Me need to vent out this obsession! Oh!




*So loaded with spoils and praises! It may seem dense in the beginning, but then sugar overdoses are all in the main plot too! 


오직 네 죽음만이 나를/플로나 
Only Your Death Will Make Me / Flona


[PLAIN SYNOPSIS]

The story starts when the mercenary "Cullen" returns to his mountain home after long absence. Yet, he meets with royal knights and a high priest who travels to see him. Upon the fight, "Lasano" a high priest instead pays respect to Cullen, saying that our mercenary is actually of a royal blood and that he receives from the goddess to take Cullen to the palace.

Cullen himself has no interest for the palace but later changes his mind upon hearing that Cullen’s mother is an emperor’s sister and that the violet eyes that both his mother and Cullen have symbolise the trait of the royal family. 

At the palace, his commoner background makes the nobles ridicule Cullen. But then, he doesn’t plan to come here to claim his royalty, instead Cullen wants to find the truth about his family. This is because when he’s 13, the whole family went down to the village for Cullen’s birthday wish. Then, the village was attacked, and his mother got her eyes dug out. He and his father’s friend were the only two survivors. 

Thus, his life’s goal is to find the culprit and take revenge. 

Nevertheless, at the palace, Cullen also meets one dragon who is bound as the royal’s tool.
….


[BIASED SYNOPSIS]

Well, that’s the main plot. But under such a heavy bulky plot, it is a love story between a dragon and a man. As both his family and later the mercenaries who were his second family were all killed, Cullen himself closed up his heart without letting anyone in. He doesn’t want to be attached as it will just lead to another heartbreak.

But at the palace, seeing the dragon living alone makes him sympathize the dragon too. Whereas royal family members who are told to see the dragon as a tool exploit the dragon’s power while fearing him, our Cullen is gradually drawn to the dragon. This is especially such when he is surrounded with ill-willed nobles who seek to destroy him. Eventually, he decides to make a deal with the dragon … when Cullen’s wish is fulfilled, he will also complete the dragon’s wish.

To make a suspicion-free deal, Cullen asks if the dragon is involved in his mother’s death. This ends in the dragon being furious. Yes, although the dragon looks indifferent, he’s super narrow and self-spoiling. So, the dragon casts the human out of his place. Well, our human feels bad and wants to apologise. But what would make the best gift? The dragon hates the palace and doesn’t want anything from here. In the end, Cullen plans to give a name to a no-name dragon. And without doubt, our dragon loves his newly-given name so much, so much that he asks Cullen to call his name for 15 times! And the worse part is .. seeing this happy dragon makes Cullen’s heart skip a beat! Oh! 

Then, to save his vulnerable heart, it’s better to avoid the dragon, who is called "Kiyen" now. But then, yeah, they are the leads and they need to get close! So, Cullen is fed with aphrodisiac! Screaming! Oh, one noble wants Cullen to spend the night with someone he can control. But our prince doesn’t want that for sure! What to do? Cullen then jumps from his bedroom in the third floor and flees to somewhere safe … which is certainly Kiyen’s place.

Oh, oops, now an error happens. Our human thinks he will take the dragon, but before he knows, he is taken instead! And aww, Kiyen is veryyy fierce in bed tho! Oh oh oh my dear naïve Cullen! 
  
After the long passionate night, Cullen feels super awkward and super shies away from the dragon. He’s so wanting to keep distance from Kiyen now. But hey, there’s another message coming from the goddess to have an emperor-to-be travel and prevent catastrophe in the empire. Although Cullen doesn’t want to take the throne, this solution seems to be better than staying still in the palace with no further clues. The travel can also end seeing Kiyen who causes his heart turbulent sea.

But, but, but! Kiyen also plans for the trip! This cut cannot be made, my dear cullen! Another addition is Lasano the high priest who delivers the goddess’s message. And know what? Those nobles are just trying to send Cullen to death. What is giving 10 knights plus 1 cook in a hard journey for a king-to-be?


Still, this process of preventing disaster and saving all the poor subjects brings out Cullen’s strength again. In the palace, our human may get lost with politics, economics, and royal etiquette, but outside, having long been a mercenary skilled in fighting and hunting evil monsters makes our man super shine! So much that those poor 10 knights cannot be compared! No doubt Cullen becomes the leader and decision maker in the team. But oh, all but the three died, with Cullen responsible for breaking the enemy lines and taking Kiyen and Lasano out. (Poor Cullen, Kiyen is so full of power yet he cannot perform unless Larkan is in danger. And Lasano can only heal as a high priest.)

First destination is Marquis of Exion’s domain with vast salt mines. Here the dead are back to hunt the living, for the revenge of villagers who have long been exploited by their own noble lord and died in the mines. Actually Cullen doesn’t have to do much, but then our darling prince does not to see anyone suffer and without families like himself. So, he struggles hard with all his might, so hard that the new lord and his knights hold him in high regards. 


Indeed, this journey is not just about stopping suffering and injustice nor reviving the dying kingdom, but as time passes, it is also about transforming Cullen himself — from trying to stay detached to the world, he now opens up his mind little by little and take other people in. It is adorable that he doesn’t speak righteousness or virtue, but he feels for others. Cullen doesn’t want to see other suffering "Cullens". 

… just like Lasano (who is not your typical high priest with his sharp, sarcastic and nonsense words) once observes that Cullen is so emperor material!


But oh, the peak of our dear Cullen doesn’t stop here. Apart from just-right emperor material, Cullen is just-right boyfriend/husband material too! He is very ideal as a lover! Although Cullen tries to avoid Kiyen at first, his sympathy and attraction towards the dragon make him care. 

Seeing Kiyen walking around barefoot let Cullen buy a pair of shoes for Kiyen, not to mention kneeling down to put the shoes on himself. What’s more? When our dragon stares with longing at the sea, Cullen just stops the trip and gives time for Kiyen there, and when Kiyen comes out from the sea with sand-coated feet, our human also cleans the dragon’s feet. And I have to stress that this is before, yes, BEFORE he admits his feelings! Aww! 

Initially, Cullen is uncertain if this tangle comes from aphrodisiac curse that makes him feel attachment towards the bed partner. But then, the feelings are more than attraction. He wishes to see Kiyen smile and laugh. He feels happy when Kiyen is happy. He feels sad when Kiyen is sad.  

This means our man concludes that he feels the dragon’s loneliness. And with Kiyen’s immortality, Cullen dares to love the dragon since he can be confident that his beloved won’t die again. So, our human does switch to everything-for-Kiyen, everything-for-my-dragon mode. Where Cullen doesn’t do it to win Kiyen’s heart, but do it to make Kiyen happy. He is just content to have someone he can love. Oh my hearttt ㅠㅠ

But Cullen’s attitude and action makes the Kiyen suspicious. And our prince’s confession causes Kiyen to shun Cullen. Our dragon cannot understand this attraction, especially when dragons and men are different. What if Cullen likes Kiyen because of his human form like other Larkans do? Or if Cullen wants something in return? This skeptical dragon then starts to keep the distance and stay cold. And our poor Cullen is so blue and blue he decides not to bother the dragon with his one-sided feelings any more.

Well, a dragon is a hypocritical creature … he is like a next-door cat that acts indifferent but actually seeks attention. When the sad human stays away, Kiyen himself feels dissatisfied and asks Cullen directly of his absence. (Although part of this is Kiyen suspects the change of heart.) Or when Cullen tries to be formal and distant, Kiyen becomes irritated, no, furiousss.

This is because Kiyen also feels. But as he is betrayed and disappointed for far too many times, the more the other party is good to him, the more he needs to feel suspicious. 

However, Cullen’s on-going attempts finally bear fruits when Kiyen decides to trust a human once more. Here, the dragon’s possessive trait has long set, and now when feelings become clear, it’s even more intense. Kiyen says they can be lovers while Cullen is alive, even the dragon doesn’t love Cullen. But, hey, on the first day of this status-changing, when Ully, a swordswoman who later joins the team, touches Cullen, our dragon simply reacts by pulling Cullen out and ordering Cullen not to let anyone else touch. Hmm.. hmm..

Later, when Cullen smiles, Kiyen tells our human not to smile at anyone else too. And when Cullen is out alone to get water, Kiyen no doubt follows him around. 

Cullen used to be a warm and caring boy brought up in a warm and loving family. But the losses make him aloof and cold, and detached from the world. Then Kiyen destroys the wall Cullen built. And now it’s like a broken dam when Cullen’s feelings return in full swing, and he’s back to the man he was supposed to be. Actually, all the feelings and emotions are back and beyond. Our human now loves with everything and anything. All his reasons and usual calmness are gone whenever Cullen is with his precious dragon. Evidences? Simply the sight of Kiyen delights him. The touch of Kiyen stabilises him.

In a way, this saddens the reader when Cullen’s feelings for Kiyen are rather asymmetric. Because in the end, the greatest wishes of the dragon are to be liberated and find his own kin.


[EVALUATION]

I must say writing the summary and review for 오직 네 죽음만이 나를 is rather difficult. Apart from the fact that I wanna say everything, even minor, minor details, there are many, too many things going on.

This ‘biased’ review (AKA my ranting!) is based on love story aspect. But then it’s possible to write from other perspectives too. 


The story is magical from its high fantasy setting with dragons, a goddess, a myth on the foundation of a royal dynasty, magic blended with the mediaeval European society and much more. The fantasy-formula of starting a journey and roaming around the kingdom is not just getting rid of the evils nor finding hopes for its subjects, but it also is a journey of self-transformation, where all party members start to understand more about themselves and being better persons. As in the end, our crew, may it be Cullen, Kiyen, Lasano, or the later additions like Arne and Ully, are all full of life scars. Yet when they are together, they learn to value and care for those around themselves. They begin to see more than themselves and dare to act for others too. And somehow gathering as one unit mends them when they are somewhat bound as a family, as Arne says “I like us such. The people left alone gathered to become us.”


The story is even more sophisticated with subtle writing style. Instead of stating directly, everything is hinted implicitly between the lines and readers need to decipher the truth from the behaviours of the characters and the narrations of the story by themselves. It is particularly intriguing when each round of reading brings different understanding of the text. Besides, various clues and leaks are given along the lines, many of which seem to be minor yet become significant for the advancing storylines.  


The language itself is exquisitely refined. So in love with such narrative-descriptive pattern with finest details and sweetest intrigues. These all dive readers deep to be engaged with feelings and minds of each and every character in the way we understand their actions and reasoning behind those acts. In such extent we can’t hate villains when witnessing their bad deeds as we see the influences of faith they have. Such empathy is even more true in the last three chapters where all emotions and feelings accumulated reach their peak. Oh yes, we can feel everyone and understand everyone! Dear! 


Equally prominent are twisting plots that make this tale even more enchanting. (Bet no one can predict the baddest villain! When the plot is revealed, this excessive reader can just scream in front of the screen! And doubt if she reads right! Wonder if her eyesight is wrong!) Afterward, the concluding explanation in the end of the first half even solidifies the main story even better. It is so true that every aspect has been perfectly constructed, so perfectly crafted that there is not a single fault.

Just like that. I know I’m far too prejudiced. But oh, IN LOVE, and IN LOVE HARD. Everything is just right, more than right for me! Normally I do read a lot, and I do read all the time. But now can’t read any other stories as I feel so addicted to this tale! I can’t help it! 

오네죽 is simply spell-binding from the beginning, when I first read about the main characters. Oh, I adore clean and capable characters, and it is just Cullen! (Though he starts with a cold and uncaring way) And then there’s also Kiyen the dragon, who seems to be high and aloof, but can then be both a narrow-minded moody cat and a warm caring man (depending on his operating mode! Ha!).  
  
Rate "A++" and "Best of 2020" even though there’s half a year to go. It is “the meaningful and beautiful tale of a man who proves his sincerity to a jaded dragon, and the story behind all.”


[SCREAMINGG!]

My lorddd, I am so waiting for Part 2! I totally understand Kiyen when he can’t go 100% for Cullen because of the set conditions. But, hell, it’s sad to see Cullen sad. Truth is I don’t want to see Kiyen go regret as the tag. He also suffers enough too. BUT I damn want to see the dragon go obsessive, so wildly madly in love that he turns head over heels for Cullen. This alone can make me die in peace! Aww! Chapter 163 (Or restarting at Chap 1 for Part 2) on 13th July, I don’t dare to predict your directions. What I foresee can be all wrong! But please promise me that Kiyen’s obsession will come quick! Quick! And Kiyen, you like Cullen, you value him, but you are one slow dragon with poor EQ! Crying! Slap!

But, oh, Cullen’s life with be plagued by, oops blessed with that big-dragon-turns-sticky-koala for sure! When Kiyen is still unaware of his feelings, the dragon tells Cullen not to let another touch himself, and not to smile at others. This time, this clingy possession will simply go multiplied! But awww, how about Cullen’s reaction? What is it as “new Cullen”? Somehow I also want to see Cullen slows down while Kiyen rushes in. It would be great to see them switch roles. But ohh, on the second thought, I also want to see the constant Cullen. I know I’m crazy! I know I’m greedy! Anything, anyway, anyhow, Cullen, will you love yourself, value your own worth, and not blame yourself? Sniff!  

PS. Wanna bite Kiyen a bit. Hmm, he can appear high and aloof, but this lizard, oops dragon is truly mean! Cullen rises in the early morning to hunt rabbits and cook for the group. The feed tastes indeed bland (if not terrible), but it’s Kiyen who makes the point whether the meat is bad or the cooking is bad. And when Arne re-seasons it, Kiyen states it clear that the problem is with the cook! And this becomes a way to tease/bully Cullen for many times. Another case (among many!) is when Arne praises that with Cullen there is nothing to worry as Cullen can do everything. And then this bad dragon just smiles, saying there’s also a thing that Cullen cannot do. Oh, and that thing he mentions is the story in bed! Meanie, meanie dragon!    

And what else? oh when Kiyen talks dirty in bed, he transforms from the aloof and noble guardian dragon into a kink and pervert lizard, oops a steamy and passionate lover! Well then, there is only one person who makes this out of Kiyan right, Cullen? Also, there is a wicked pattern in the kink parts — Kiyen makes Cullen cry and scream too big every time. But hey bad dragon, I think you are proud of all this right?? You are indeed bad when you make tears rolling streaming on Cullen's face! Badd dragonnn! 


PS. 2 Truth is Cullen is simply “girlfriend material” as well. So wanting to add this above, but it may harm his royal and mighty appearance! Love his sincerity and innocence/naivety when he loves indeed.. although I want to tell Cullen that the more you are naïve and pure, the more that bad dragon wanna bully you! Cullenn! 



[SONGS] 
Songs I can think of when reading are as follows:

[Broken/ Anson Seabra] 
“Feel this song describes the broken state before they meet each other — Cullen is so full of guilt and self-blame when those he loves die, while Kiyen detests his bondage as a tool for the royalty.”

'Cause I've been high and I've been low
I've spent a thousand nights alone, tryna hold on tight
Feelings come but they won't go
Please, won't someone take me home before I lose my mind?

Am I broken? Am I flawed?
Do I deserve a shred of worth or am I just another fake, fucked up lost cause?
And am I human? Or am I something else?
'Cause I'm so scared and there's no one there
To save me from the nightmare that I call myself


[Could It Be I'm Falling in Love/ Worlds Apart]
“When Cullen is so in love, it is just like this. Everything is happiness. Everything is blessing. And he wants to prove himself and never lets Kiyen down. Not to mention their fate together (Right, goddess?)”

Each night I pray there will never come a day
When you up and take your love away
Say you feel the same way too and I wonder what
It is I feel for you

Could it be I'm falling in love
With you, with you with you, with you
I don't need all those things that used to bring me joy
You made me such a happy boy
And honey you'll always be the only one for me
Meeting you was my destiny
You can be sure I will never let you down
When you need me I will be around
And darling you'll always be the only one for me
Heaven made you specially


[Looking Glass/ Before You Exit]
“This is how Cullen’s infatuation goes. He wants to know all about the dragon: Kiyen’s likes, feelings, thoughts, and all!” 

Float away like a drifting ocean
Like you took all the waves
Every day in my mind you're running
And you're keeping the pace
I want to know you best
I want to know you best, tell me

Where you go inside your dreams
What you say when you don't speak, I
Want to know every little thing
About you, about you
Where you go when you're lonely
What you say deep in your sleep, I
Want to know every little thing
About you, about you


[Hue/ Daniel Sid]
“Cullen’s feelings for Kiyen are such! Seeing Kiyen smile already brightens Cullen’s day. Being together makes everything meaningful and wonderful. Those black-and-whites turn colours now.”

When I first saw you
My heart stopped beating when you smiled
Made all my problems disappear for a while
I’ll never forget that first night
It wasn’t perfect but it was ours
I still think about it

Hue, you put the colours in my world
Hue, you make everything okay
It's only you, that does this to me
You make it all so much better
It's not now or never, its forever and ever
I’m yours 


[I Love You Baby, I Love You Doll/ Parekh & Singh]
“Cullen feels sad and blue when they fight. But it can’t change how he feels for Kiyen.”

Tuesday, come gently, I feel a little blue
I used to shine in deep bright red when I was with you
Now everything changed, only, I stayed the same
All my blue skies turned to gray, and all my flowers turned away
You can be serious, and I can be mysterious
Share your feelings everyday, but I'll just smile at you and say

I love you baby, and I love you doll
Times they get tough but my heart won't change at all

It's too hard to stay awake
So I'll just dream away my days
Well, I'm not the kinda guy that you fall in love with
I'm not the kinda guy that you share your heart with

[Dissonance/ Lave]
“Kiyen wants Cullen close — but he also wants Cullen to see their differences and boundaries. At least on dragons and men.” 

Tucked in tightly
You've been fighting
Dissonance
Hold me close
I want you to notice
The dissonance

[Just a Lover/ Hayden James]
“Kiyen may feel it’s just a way to fulfil the contract. But as time passes by, his feelings grow. 

And somewhat he’s unaware of this feeling …”
It could be so simple
I could be so true to you
You were just a lover
In my heart, in my heart
You were temporary
You were just another
You were just a lover
I can't bare for you to leave

[ไม่เคย (Never) / 25hours]
“Somewhat Kiyen’s feelings afterward”

I never knew how much value that important person had
I never knew how much a beautiful day was worth
I never knew how great the time we had together was

오직 네 죽음만이 나를

คือกรีดร้องในทวีตก็แล้ว กรีดอวยกับทุกคนในโลกก็แล้ว ก็ยังอยากอวยอยู่ดี วันนี้ขอมาเป็นรีวิวยาวแล้วค่ะ ฉันไม่ไหวแล้ววว อัดอั้นตันใจอยากกรีดยาวววว

**ระวังสปอยล์ ระวังอวยย! ช่วงแรกอาจฟังดูน่าเบื่อ แต่ช้าก่อนน มันมีความน้ำตาล หวาน มด  อยู่ภายในพล็อตใหญ่!




오직 네 죽음만이 나를/플로나 
Only Your Death Will Make Me / Flona

เริ่มจาก Cullen ทหารรับจ้างที่กลับมาที่บ้านเกิดบนภูเขาหลังจากที่จากไปนาน แต่กลับเจอเหล่าอัศวินและนักบวชที่เดินทางมาหาตัวเอง ระหว่างปะทะกัน Lasano นักบวชกลับทำความเคารพแล้วเรียก Cullen ว่าสายเลือดของราชวงศ์ Larkan ก่อนบอกว่าได้รับสาส์นจากเทพธิดาให้ตามหา Cullen เพื่อพาไปที่วัง

อันที่จริง Cullen ไม่ได้สนใจที่จะไปที่วังเลย หากแต่คำพูดของนักบวช Lasano ทำให้เจ้าตัวเปลี่ยนใจ เพราะบอกว่าแม่ของ Cullen เป็นน้องสาวของจักรพรรดิ และตาสีม่วงอย่างที่แม่และ Cullen มีก็เป็นสัญลักษณ์ของสายเลือดราชวงศ์

เมื่อไปที่วัง การเป็นสามัญชนก็ทำให้เหล่าขุนนางตั้งแง่ใส่ Cullen แต่เจ้าตัวไม่ได้มาที่วังเพื่อที่จะใช้สิทธิความเป็นสายเลือดราชวงศ์ แต่เป็นเพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับครอบครัวต่างหาก — ทั้งนี้ เพราะตอนที่อายุ 13 ปี ครอบครัวที่อยู่ด้วยกันบนเขาลงไปหมู่บ้านข้างล่างตามคำขอวันเกิดของ Cullen และหมู่บ้านถูกโจมตี ทุกคนถูกฆ่า โดยเฉพาะแม่ที่ถูกควักตาออกไป

และดังนั้น เป้าหมายในชีวิตที่มีก็คือ หาผู้ร้าย และล้างแค้นให้ครอบครัว

แต่เมื่อมาถึงวัง ก็ได้เจอกับมังกรที่ถูกพันธะสัญญาทำให้ต้องกลายเป็นเครื่องมือของราชวงศ์
.....


เอาล่ะค่ะ ถ้าจะเล่าพล็อตใหญ่ยักษ์ก็จะได้แบบนี้ แต่จริงๆ แล้วใต้พล็อตเหมือนจะหนัก มันคือเรื่องรักระหว่างมังกรและมนุษย์ค่า คุณขา เพราะว่าครอบครัวถูกฆ่าตาย และต่อมาเหล่าทหารรับจ้างที่เหมือนเป็นครอบครัวที่สองของ Cullen ก็ถูกฆ่าตายอีก ทำให้คุณเขาปิดใจไม่เปิดรับใครเข้ามา เพราะถ้าไม่ผูกพันกับใครก็จะไม่ต้องเสียใจอีก

แต่พอมาถึงที่วังปุ๊บ เห็นมังกรที่ดูเหมือนจะอยู่อย่างเดียวดายแล้ว ความรู้สึกเข้าอกเข้าใจมังกรก็มาเต็มที่ ต่างกับคนในราชวงศ์ที่ถูกเลี้ยงฝังหัวมาแต่เด็กให้มองมังกรเป็นเครื่องมือ ใช้ประโยชน์จากมังกร แต่ขณะเดียวกันก็หวาดกลัวและระแวง และดังนั้นพี่ Cullen ของฉันก็ถูกดึงเข้าไปหามังกรทีละน้อย โดยเฉพาะเมื่อรอบข้างเป็นขุนนางที่ไม่ประสงค์ดีและจ้องหาโอกาสจับผิดทำลายจนทำให้พี่เขาตัดสินใจทำสัญญากับมังกรเพื่อช่วยเหลือกัน โดยที่เมื่อความปรารถนาของ Cullen เป็นจริง ก็จะถึงตาทำให้ความปรารถนาของมังกรเป็นจริงบ้าง

แต่เพราะว่าเพื่อให้การทำสัญญาเป็นไปได้โดยไม่มีความระแวงต่อกัน พี่เขาก็กลั้นใจถามมังกรไปว่าไม่ได้รู้เห็นกับการฆ่าแม่ตัวเองใช่ไหม แล้วอย่างไร มังกรก็โกรธสิคะ เห็นนิ่งๆ เฉยๆ อย่างนี้ก็เถอะ พี่มังกรเป็นแมวเหวี่ยงคิดเล็กคิดน้อย เอาแต่ใจ และใจแคบจะตาย ดังนั้น มังกรก็ไล่คนไป ... คนรู้สึกผิดมาก จะทำอย่างไรเป็นการขอโทษมังกรดี ของอะไรจากในวัง มังกรก็ไม่ต้องการ งั้นก็ตั้งชื่อให้มังกรก็แล้วกันน คิดวนไปวกมา ในที่สุดก็พุ่งไปหามังกรร ข้อเสนอผ่าน มังกรชอบไม่ชอบก็คือว่าให้เรียกชื่อรัวๆ ติดกัน 15 ครั้งเอง คุณพระคุณเจ้าที่ร้ายกว่านั้น ก็คือเห็นมังกรหัวเราะมีความสุขแล้วใจสั่นเนี่ยแหละ 

ดังนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายต่อหัวใจ ก็ควรที่จะหลบๆ เลี่ยงๆ มังกรซึ่งตอนนี้มีชื่อว่า Kiyen แล้วไปเสีย แต่ว่าพล็อตใกล้ชิดต้องมา และพี่ Cullen ของฉันก็โดนยาปลุกค่า! กรี๊ด นัยยะก็คือว่าขุนนางในวังตั้งใจที่จะให้พี่เขาผูกพันกับคนที่ตัวเองเลือก เพราะว่าน่าจะได้ขึ้นเป็นจักรพรรดินีของ Cullen นั่นแหละ ทำไงดี? พี่เขาก็เลยกระโดดหนีจากชั้นสามออกจากห้องนอนตัวเองแล้วก็กระเซอะกระเซิงไปหาที่ปลอดภัย ซึ่งก็ไม่แคล้วเป็นการไปหา Kiyen มังกรของเรา

แต่ทีนี้ ก็เกิดความผิดพลาดขึ้นเล็กน้อย ตอนแรกคนคิดว่าจะเป็นฝ่ายกดมังกร แต่กว่าจะรู้สึกตัวก็ถูกมังกรกดไปแล้วค่ะ! วี๊ดว๊าย แถม Kiyen ยังกินดุอีกต่างหาก โถ โถ โถ Cullen ที่น่ารักใสซื่อของฉันนน!

ด้วยความที่ไม่เคยผูกพันกับใคร พอมีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น คนก็เขินมาก เหวอมาก จนคิดว่าจะเลี่ยงมังกรไปไกลๆ แต่เผอิญมีสาล์นจากเทพธิดามาอีกล็อตพอดี ใจความมีอยู่ว่า คนที่จะขึ้นเป็นกษัตริย์จะต้องออกเดินทางเพื่อป้องกันภัยพิบัติของอาณาจักร จริงๆ  Cullen ก็ไม่ได้อยากปกครองเมือง แต่การออกไปก็ดีกว่าจะอยู่ที่วังต่อไป ไม่มีร่องรอยอะไรให้ตามหาแล้ว พี่เขาก็เลยคิดว่าควรที่จะต้องออกเดินทาง แถมการไปก็คือไม่ต้องเจอ Kiyen อีก ใจที่เป็นทะเลคลั่ง (ใช้คำนี้จริงๆ) ก็คงสงบได้เอง

แต่ว่านะคะ! Kiyen ตัดสินใจไปด้วยค่า! ตัดยังไงก็ตัดไม่ได้เนอะ! แถมยังมีตัวแถมก็คือ Lasano นักบวชที่เป็นคนเชิญสาส์นจากองค์เทพธิดาเจ้าเดิมอีก แล้วคืออีขุนนางทั้งหลาย พวกแกส่งคนไปตายมากนะคะ นี่คือคนที่จะขึ้นเป็นกษัตริย์ต่อ แต่แกส่งทหารอัศวินไปด้วย 10 คนบวกพ่อครัว 1 คนเนี่ยนะ?

แต่กระบวนการขจัดอาเพศเภทภัยและบำบัดทุกข์บำรุงสุขปวงประชานี้ก็ทำให้จุดแข็งพี่ Cullen กลับมาอีกครั้ง อยู่ในวังอาจจะงงๆ กับการเมือง เศรษฐกิจ มารยาททั้งหลาย แต่ด้วยความเป็นทหารรับจ้างที่เชี่ยวด้านการสู้กับสัตว์ประหลาดร้อยแปด คนของเราก็เปล่งประกายสิคะ พีคขนาดอีอัศวินสิบคนในคณะไม่มีใครสู้ได้เลย และเมื่อเกิดเหตุอะไรขึ้นมา พี่เขาก็กลายเป็นคนตัดสินใจอีกต่างหาก แล้วก็คืออัศวิน 10 คนตายเกลี้ยง โดย Cullen เป็นคนบุกฝ่าพา Kiyen กับ Lasano หนีเนี่ยแหละ (ซึ่งสงสารมาก โถ Kiyen มีอำนาจแต่ทำอะไรไม่ได้ ถ้าเชื้อสาย Larkan ไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย ส่วน Lasano เป็นนักบวชก็ทำได้แค่ฮีลสิคะ)

จุดหมายแรก อาณาเขตของ Marquis of Exion ที่มีเหมืองเกลือมีผีดิบออกอาละวาดฆ่าคนเป็น ซึ่งปมมาจากความแค้นของเหล่าชาวบ้านที่ถูกขุนนางกดขี่เอาเปรียบโกงแรงงานและตายไปในเหมือง ซึ่งจริงๆ แล้ว Cullen ไม่ต้องทำอะไรมาก แต่เพราะความรู้สึกไม่อยากเห็นใครเดือดร้อน และไร้ครอบครัวเหมือนที่ตัวเองเคยมี ก็ทำให้พี่เขาสู้สุดใจเอาตัวเข้าไปเสี่ยง จนถึงขั้นที่เหล่าอัศวินทั้งหลายหรือแม้แค่ขุนนางของแคว้นเปลี่ยนความรู้สึกที่มีต่อ Cullen ไปได้

ซึ่งการเดินทางก็ไม่ใช่แค่การกำจัดความเดือดร้อน บำบัดทุกข์บำรุงสุขให้คนที่ถูกอำนาจกดขี่ เป็นการเปลี่ยนแปลงอาณาจักรที่กำลังจะตายให้มีความหวัง แต่ขณะเดียวกันก็เป็นการเปลี่ยนแปลงตัว Cullen เองด้วย — จากการที่พยายามปิดกั้นตัวเองไม่สนใจใคร ก็เป็นการเปิดใจและรับรู้คนอื่นเข้ามา ชอบที่ไม่ใช่เพราะอ้างความดีงาม ความถูกต้อง แต่เพราะเห็นใจไม่อยากให้ใครต้องบ้านแตกแบบตัวเอง ไม่อยากให้เกิด Cullen คนต่อๆ มา

…. อย่างที่ Lasano นักบวชที่พอรู้จักก็ยิ่งเกรียนแตก ปากหมาชอบแทะว่าช่างเป็น emperor material มีคุณสมบัติพร้อมเหมาะกับการเป็นจักรพรรดิเสียจริง 

แต่ความพีคความดีงามสร้างความหวังให้ปวงประชาไม่ได้อยู่แค่นี้นะคะ พี่ Cullen เป็น boyfriend/ husband material มีความพร้อมสมบูรณ์แบบในการเป็นคนรักอย่างรุนแรงงงงง ตอนแรกๆ Cullen ก็พยายามหนี Kiyen อยู่ แต่ด้วยความเห็นใจและแรงดึงดูดที่มีก็อดที่จะใส่ใจมังกรด้วยไม่ได้อยู่ดี ตั้งแต่เห็นมังกรเดินเท้าเปล่าก็อดที่จะซื้อรองเท้ามาให้มังกรไม่ได้ ไม่นับคุกเข่าใส่รองเท้าให้เองด้วย เห็น Kiyen มองทะเลอย่างโหยหา ก็เนียนหยุดเดินทางให้มังกรได้สัมผัสทะเล พอขึ้นมาจากทะเลเห็นเท้าเปื้อนทรายก็เอาผ้าที่เอวมาเช็ดเท้าทำความสะอาดให้อีก แล้วนี่คือก่อน ย้ำว่าก่อนยอมรับว่าใจแล่นกับ Kiyen นะคะ!

เนื่องจากตอนแรก Cullen ก็ก้ำกึ่งว่าเป็นเพราะยาปลุกหรือเปล่า? เพราะมันเป็นกึ่งๆ คำสาปที่ทำให้ต้องผูกพันต้องการอีกฝ่ายที่เคยร่วมเตียงกันต่อเนื่องมาด้วย แต่ว่าความรู้สึกมันมากไปกว่าแค่แรงดึงดูด เพราะอยากเห็นอีกฝ่ายยิ้มหรือหัวเราะ มีความสุข มีความรู้สึกดีด้วยจนอีกฝ่ายทำอะไรก็ใช่ไปหมด ไหนจะเศร้าตามเวลาเห็นมังกรเสียใจ

ในที่สุด ก็เลยสรุปความรู้สึกตัวเองได้ว่าเข้าใจความเหงาที่มังกรมีมาตลอด ประกอบกับการที่รู้ว่ามังกรเป็นอมตะทำให้ Cullen กล้ารัก Kiyen เพราะเชื่อมั่นว่าคนที่ตัวเองรักจะไม่ตายอีกแน่ ดังนั้น คนก็เปลี่ยนโหมดเป็นเอเวอรี่ติงฟอร์ Kiyen เอเวอรี่ติงฟอร์เดอะดราก้อนน ไม่ได้ทำเพราะอยากเอาชนะใจ ไม่ต้องการอะไรใดๆ แต่ทำเพราะอยากให้มังกรมีความสุข มีใครให้ได้รักก็เพียงพอแล้ว โอ๊ยย ใจฉันนน

ถึงขั้นที่มังกรสงสัยว่าทำไมต้องทำดีด้วยขนาดนี้ พอไปตรงๆ ว่าชอบ อยากให้มีความสุข ตอนแรกมังกรก็เลี่ยงคนไปเหมือนกัน เพราะไม่แน่ใจว่าทำไมคนถึงชอบตัวเอง คนกับมังกรต่างกัน เราไปด้วยกันไม่ได้ หรือว่าจะมาเพราะชอบหน้าตาที่อยู่ในรูปลักษณ์มนุษย์อย่างที่ Larkan คนอื่นทำ? หรือต้องการอะไรตอบแทน? ระแวงมาก เลี่ยงมาก เย็นชาใส่ ออกห่างมากจน Cullen สลดแล้วสลดอีกจนตัดสินใจว่าจะไม่ไปวอแวรบกวนมังกรให้รำคาญใจอีกต่อไป

แต่มังกรเป็นสัตว์ปากอย่างใจอย่าง เหมือนแมวข้างบ้านที่ปรายตามองไม่สนใจ แต่จริงๆ อยากให้เข้าไปเล่นด้วย พอคนออกห่างหลายวันเข้า Kiyen เองก็เริ่มไม่พอใจ จนถึงขั้นออกปากมาเองว่าทำไมหายไปหลายวัน (แม้ส่วนหนึ่งจะคิดว่าคนเปลี่ยนไปอย่างที่  Larkan ก่อนหน้าเป็น) หรือพอคนพยายามรักษาช่องว่างระหว่างกัน ทำตัวเหินห่างระมัดระวัง Kiyen ก็หงุดหงิด เอาจริง ถึงขั้นโกรธเลยต่างหาก

เพราะเอาจริง Kiyen เองก็ใจยวบเหมือนกัน แต่ด้วยเกราะป้องกันตัวสูง ด้วยความที่ถูกทรยศ ผิดหวังมาหลายหน ยิ่งอีกฝ่ายดีมากเท่าไหร่ก็ยิ่งระวังระแวงมากขึ้นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ในที่สุด การพิสูจน์ตัวเองอย่างต่อเนื่องของ Cullen ก็ส่งผลซะที เพราะมังกรตัดสินใจที่จะเชื่อคนดูสักครั้ง ความรู้สึกเหมือนจะเป็นเจ้าเข้าเจ้าของมีมานานแล้ว ยิ่งคราวนี้ล็อกเป้าหมายแล้ว ก็ยิ่งรุนแรง มังกรบอกว่ามาเป็นคนรักกัน จะได้ให้สถานะระหว่างกันชัดเจน แม้จะไม่ได้รัก Cullen ก็เถอะ แต่ Kiyen คะ วันแรกที่เปลี่ยนสถานะ พอ Ully นักดาบหญิงอีกคนที่เข้ามาอยู่กับคณะภายหลังแตะตัว Cullen มังกรฉันก็รีบดึง Cullen ออก แล้วบอกว่าอย่าให้ใครอื่นสัมผัสตัว Cullen เนี่ยนะคะ? ไม่นับว่าหลังๆ ที่พอ Cullen ยิ้มหัวเราะแล้วมังกรหงุดหงิดว่าอย่าไปยิ้มหรือหัวเราะกับคนอื่นอีก หรือแม้กระทั่งคนออกจากแคมป์ไปตักน้ำคนเดียว แล้วต้องเดินตามไปอยู่ด้วยนะคะ?

ตอนเด็ก Cullen โตมาในบ้านที่อบอุ่น และเจ้าตัวก็เป็นเด็กที่อบอุ่นอ่อนโยนด้วย แต่เพราะความสูญเสียที่เจอทำให้ต้องเย็นชา ไม่มีความรู้สึกกับอะไรในโลก แต่พอมาเจอ Kiyen เท่านั้นแหละ คือเป็นเขื่อนแตก กลับมาเป็นคนที่ควรจะเป็นในอดีต เพราะอารมณ์ความรู้สึกทั้งหลายมาเต็มที่จริงจัง รักแบบทุ่มลงไปเกินร้อยจริงๆ ความมีเหตุผลสุขุมทั้งหลายหายไปเมื่ออยู่กับมังกร อินเลิฟไม่อินเลิฟก็คือ ได้เห็น Kiyen ก็มีความสุข ได้มองก็สบายใจ

ก็เลยเศร้าแทน Cullen ที่ความรู้สึกที่มีต่อ Kiyen ไม่ได้อยู่บนความสมดุลทั้งสองฝ่าย เพราะสุดท้ายแล้ว ความปรารถนาของมังกรที่มีมาตลอดซึ่งก็คือ การได้เป็นอิสระกับตามหามังกรตัวอื่น ก็ยังเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับ Kiyen อยู่ดี 

เรื่องนี้เขียนย่อยากมาก เขียนรีวิวยากมากก เพราะว่ารายละเอียดเล็กน้อยเยอะไปหมด นี่คือเขียนด้วยมุมมองความเป็นนิยายรัก

แต่ว่าถ้าจะเขียนประเด็นอื่นก็ได้อีก ชอบตั้งแต่ setting ความเป็น high fantasy ที่มีมังกร เทพธิดา หรือการอิงตำนานการเกิดของราชวงศ์ การใช้เวทย์มนต์ผสานกับสังคมยุโรปกลางแล้ว การเดินทางตามแบบฉบับแฟนตาซีที่รอนแรมไปทั่วอาณาจักรไม่ใช่แค่การออกกำจัดเภทภัยที่มี หรือการให้ความหวังกับประชาชน แต่เป็นการเดินทางเพื่อรู้จักตัวเองและเปลี่ยนแปลงตัวเองด้วย เป็น journey of self-transformation ที่ทุกคนในคณะเดินทางเข้าใจตัวเอง และขณะเดียวกันก็เป็นคนที่ดีขึ้น เพราะสุดท้ายแล้ว ในคณะเดินทาง ไม่ว่าจะเป็น Cullen Kiyen Lasano หรือแม้แต่คนที่เพิ่มมาทีหลังอย่าง Arne และ Ully ต่างก็มีบาดแผลในชีวิตทั้งสิ้น แต่เมื่อมาอยู่ด้วยกัน ก็เริ่มที่ให้คุณค่าคนรอบข้าง และห่วงใยคนอื่นเป็น เริ่มตั้งแต่คนในคณะไปจนถึงชาวบ้านที่กำลังเดือดร้อน เป็นการมองที่กว้างไปกว่าแค่ตัวเอง และกล้าที่จะทำเพื่อคนอื่น ชอบที่มาอยู่ด้วยกันกลายเป็นครอบครัวและเยียวยากันและกัน อย่างที่ Arne บอก "I like us such. The people left alone gathered to become us."

ยิ่งพอบวกกับการเขียนแบบเป็นนัยซ่อนให้คนอ่านต้องตีความต่อแทนที่จะบอกตรงๆ ก็ยิ่งลึกซึ้ง สนุกถึงขั้นที่การอ่านซ้ำไปแต่ละรอบทำให้การตีความเข้าใจต่างกันไปอีก โดยเฉพาะเมื่อคนเขียนไม่ได้บรรยายออกมาโดยตรง แต่ให้คนอ่านสังเกตจากพฤติกรรมของตัวละคร และการบรรยายเล่าเรื่องเอง ทั้งนี้ ไม่นับการซ่อนรายละเอียดใบ้แทรกไว้ในเนื้อเรื่องอีก หลายเรื่องเหมือนจะตื้นเขินไม่มีนัยยะอะไร แต่เป็นคำบอกใบ้ที่สำคัญสำหรับเนื้อเรื่องข้างหน้าทั้งสิ้น

ภาษาก็ละเมียด ชอบการบรรยายพรรณาเห็นภาพกึ่งเล่ากึ่งเพ้อฝัน ลงรายละเอียดเยอะ ให้คนอ่านดำดิ่งตาม เป็นการเขียนที่เปิดให้คนอ่านเข้าถึงความรู้สึกและจิตใจตัวละครจนถึงขั้นเข้าใจการกระทำและเหตุผลเบื้องหลัง ถึงขั้นที่เห็นตัวร้ายทำเรื่องเลวร้ายก็เกลียดไม่ลง เพราะเห็นอิทธิพลของความเชื่อที่ตัวละครมี โดยเฉพาะอย่างยิ่งสามบทหลังสุด คือค่อยๆ ปูมาจนอารมณ์ประทุ เห็นความรู้สึกทุกคน แล้วก็เข้าใจทุกคน โอยย...

และที่สำคัญ พล็อตที่เดาทางไม่ได้ก็ยิ่งทำให้เรื่องน่าติดตาม (รับรองว่าไม่มีใครเดาตัวร้ายสุดท้ายไปในทิศทางนี้แน่นอนน เฉลยตัวร้ายออกมาคือกรี๊ดดคนเดียวอยู่หน้าคอม คุณพระคุณเจ้าฉันอ่านถูกไหม สายตาฉันมีปัญหาหรือเปล่า) แล้วยิ่งมาเจอการอธิบายตอนจบช่วงแรกก็ยิ่งทำให้โครงเรื่องแข็งกว่าเดิม เงื่อนไขรายละเอียดทุกอย่างมีที่มาที่ไปมากจนอยากจะกราบคนเขียน ฮืออ ผูกมาจนแย้งหาที่ติงอะไรไม่ได้เลยย

ไม่รู้ล่ะ ก็คืออิน คือถูกจริตต กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ดดด ปกติเป็นคนอ่านนิยายเยอะมาก มาก มาก อ่านมันตลอดเวลา แต่คือตอนนี้อ่านเรื่องไหนไม่ได้เลย ติดมากกก ไม่ไหวแล้ววว เปิดประเด็นมาเจอบุคลิกตัวละครฉันก็แพ้ทางไปไหนไม่ได้แล้ว ก็คือชอบ clean and capable character แล้วนี่คือ Cullen ทั้งสิ้น แม้ตอนแรกจะเปิดมา cold and uncaring ก็เถอะ ไหนจะมีพี่มังกร Kiyen ที่เหมือนจะไม่สนใจโลกแต่จริงๆ แล้วเป็นได้ทั้งแมวเหวี่ยงคิดเล็กคิดน้อย และผู้ชายอบอุ่นใส่ใจ (แล้วแต่โหมดไหนทำงาน)

ให้ A++ และตำแหน่ง BEST of 2020 เลยไม่ต้องรอสิ้นปี เป็น “The meaningful and beautiful tale of a man who proves his sincerity to a jaded dragon, and the story behind all.” 

คือรอตอนส่วนหลังมากก ไม่ไหวแล้ววว เข้าใจ Kiyen ที่เปิดใจร้อยให้ Cullen ไม่ได้ เพราะเงื่อนไขที่มี เศร้าที่เห็น Cullen เศร้า เอาจริงไม่อยากเห็น Kiyen สำนึกผิดตาม tag แต่อยากเห็นอินเลิฟจัดๆ แบบคลั่งได้เพราะ Cullen บ้าง แล้วฉันจะนอนตายตาหลับบบ — แต่โอยย ตอนที่ 163 (หรือเริ่มใหม่เป็นตอนที่ 1 ของส่วนที่ 2 นะ) ของวันที่ 13 คะ ฉันไม่รู้ทิศทางและไม่กล้าคาดเดาใดๆ เลย ร้อยอย่างที่เล็งไว้น่าจะผิดหมดแน่ แต่ขอความ obsessive ของ Kiyen หมกมุ่นช่วยมาด่วนนน! พี่ก็รักเขา หลงเขา แต่พี่เป็นมังกรความรู้สึกช้า พี่ซึน พี่ EQ ต่ำ ฮืออ

แต่สาธุ ชีวิต Cullen ถูกมังกรยักษ์เกาะเป็นหมีโคอาล่าแน่ นี่คือขนาดยังไม่รู้ใจตัวเองยังบอกห้ามให้คนอื่นแตะตัว Cullen ไหนจะไม่ชอบให้ยิ้มให้คนอื่นอีก คิดว่าได้รอดูความ clingy ยกกำลังแน่นอนนนน — แต่อ้ายยยย แล้ว reaction Cullen ล่ะ การเป็น "new Cullen" หลังจากนี้จะเป็นอย่างไร? อยากเห็น Cullen slows down แต่ Kiyen rushes in บ้างงง สลับกันบ้างก็ดีนะ แต่โอ๊ยย อีกใจก็อยากเห็น Cullen constant นี่นา คือฉันเป็นบ้า ฉันโลภ! แต่ทั้งนี้อะไรก็ได้ Cullen รักตัวเอง เห็นคุณค่าตัวเองทีเถอะนะ เลิกโทษตัวเองได้แล้วว ฮือออ

ปล. แอบเม้าท์ Kiyen หน้านิ่งแต่เป็นว่าร้ายยย โถ Cullen อุตส่าห์ตื่นแต่ไก่โห่ไปจับกระต่ายมาทำอาหารเลี้ยงคณะ ก็รู้ว่ามันไม่อร่อย แต่ Kiyen ก็ยังเอามาเป็นประเด็นกลางวงว่าปัญหาอยู่ที่เนื้อ หรือที่วิธีปรุงนะ พอ Arne เอาไปปรุงให้ใหม่ ก็สรุปชัดเจนว่าอยู่ที่คนปรุงสินะ แล้วก็กลายมาเป็นประเด็นแกล้ง Cullen อีกหลายต่อหลายครั้ง หรืออีกเรื่อง พอ Arne ชื่นชมว่ามี Cullen อยู่ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เพราะ Cullen ทำได้ทุกอย่าง พี่มังกรก็ยิ้มน้อยๆ บอกว่ามีเรื่องที่ Cullen ทำไม่ได้อยู่นะ แล้วคือเรื่องที่ยิ้มกริ่มบอกใครไม่ได้ก็คือเรื่องเวลาที่อยู่ด้วยกันสองคนนะคะ!

ปล. 2 เอาจริง Cullen ก็ girlfriend material ด้วยเถอะ อยากจะพิมพ์ไปตั้งแต่ข้างบน แต่กลัวทำร้ายภาพพจน์ ชอบความตรงไปตรงมา แล้วก็ "ซื่อ" เกินไปเวลาถูกมังกรแกล้งมากก ยิ่งซื่อมังกรก็ยิ่งแกล้งน้าาา Cullennnnn! กี๊ดดด!

เพลงที่คิดถึงตอนอ่านก็คือ Broken/ Anson Seabra บอกสภาพพังทลายของทั้ง Cullen และ Kiyen ก่อนมีอีกฝ่าย Cullen รู้สึกผิดและกล่าวโทษตัวเองที่คนรอบข้างตาย ขณะที่ Kiyen ก็เกลียดสภาพที่ถูกรั้งเอาไว้เป็นแค่เครื่องมือ
'Cause I've been high and I've been low
I've spent a thousand nights alone, tryna hold on tight
Feelings come but they won't go
Please, won't someone take me home before I lose my mind?

Am I broken? Am I flawed?
Do I deserve a shred of worth or am I just another fake, fucked up lost cause?
And am I human? Or am I something else?
'Cause I'm so scared and there's no one there
To save me from the nightmare that I call myself

ช่วงตอน Cullen in love คิดถึง Could It Be I'm Falling in Love/ Worlds Apart คือแบบโถ Cullen มาแบบนี้จริงๆ เห็นก็มีความสุข ชีวิตนี้ไม่วันทำให้ Kiyen ผิดหวัง ไม่นับว่าการที่ได้เจอกันเป็นโชคชะตาอีก (ใช่ไหมคะ ท่านเทพธิดา)
Each night I pray there will never come a day
When you up and take your love away
Say you feel the same way too and I wonder what
It is I feel for you

Could it be I'm falling in love
With you, with you with you, with you
I don't need all those things that used to bring me joy
You made me such a happy boy
And honey you'll always be the only one for me
Meeting you was my destiny
You can be sure I will never let you down
When you need me I will be around
And darling you'll always be the only one for me
Heaven made you specially

Looking Glass/ Before You Exit ก็คือความหลงใหล ความหมกมุ่นที่ Cullen มีเนอะ อยากจะรู้ว่าชอบอะไร รู้สึกอย่างไร คิดแบบไหน อะไรก็ได้ อยากรู้จักให้มากที่สุด
Float away like a drifting ocean
Like you took all the waves
Every day in my mind you're running
And you're keeping the pace
I want to know you best
I want to know you best, tell me

Where you go inside your dreams
What you say when you don't speak, I
Want to know every little thing
About you, about you
Where you go when you're lonely
What you say deep in your sleep, I
Want to know every little thing
About you, about you

Hue/ Daniel Sid ความอินเลิฟของ Cullen ฉันก็เป็นแบบนี้จริงๆ เนอะ เห็น Kiyen ยิ้มก็ใจแล่นไปแล้ว แถมอยู่ด้วยกันยังรู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัวสวยงามดีงามอีกต่างหาก ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้นมาเลย จากที่เคยหม่นหมองขาวดำก็กลับมาเห็นสีอีกครั้ง
When i first saw you
My heart stopped beating when you smiled
Made all my problems disappear for a while
I’ll never forget that first night
It wasn’t perfect but it was ours
I still think about it

Hue, you put the colours in my world
Hue, you make everything okay
It's only you, that does this to me
You make it all so much better
It's not now or never, its forever and ever
I’m yours


I Love You Baby, I Love You Doll/ Parekh & Singh ความรู้สึกของ Cullen ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน โลกหมองหม่น แต่ก็ยังอดรักไม่ได้อยู่ดี
Tuesday, come gently, I feel a little blue
I used to shine in deep bright red when I was with you
Now everything changed, only, I stayed the same
All my blue skies turned to gray, and all my flowers turned away
You can be serious, and I can be mysterious
Share your feelings everyday, but I'll just smile at you and say

I love you baby, and I love you doll
Times they get tough but my heart won't change at all

It's too hard to stay awake
So I'll just dream away my days
Well, I'm not the kinda guy that you fall in love with
I'm not the kinda guy that you share your heart with

Dissonance/ Lave เพราะ Kiyen อยากให้ Cullen อยู่ใกล้ แต่ก็อยากให้ Cullen เข้าใจขอบเขตและความแตกต่างระหว่างกัน อย่างน้อยก็ความเป็นมังกรกับมนุษย์
Tucked in tightly
You've been fighting
Dissonance
Hold me close
I want you to notice
The dissonance

Just a Lover/ Hayden James ความรู้สึกของ Kiyen หลังจากนั้น เอาจริง ถึงจะบอกว่าเป็นแค่คนรักตามสถานะ แต่ความรู้สึกก็ลงลึกไปกว่านั้น แต่ว่ายังไม่รู้สึกตัวตามประสามังกรซึนเนาะ
It could be so simple
I could be so true to you
You were just a lover
In my heart, in my heart
You were temporary
You were just another
You were just a lover
I can't bare for you to leave

ไม่เคย / 25hours มีเพลงไทยมาหนึ่งเพลง นี่คือความรู้สึกของ Kiyen ท้ายบท 162 เนอะ 
ฉันไม่เคยรู้คนที่สำคัญนั้นมีค่าแค่ไหน
ฉันไม่เคยรู้วันที่สวยงามนั้นมีค่าเท่าไร
ไม่เคยรู้เวลาที่เรามีกันนั้นดีเท่าไร

Sunday, 20 January 2019

Uprooted by Naomi Novik

เอาจริง รู้จัก Naomi Novik มานานมาก แต่ก็แค่จับๆ วางๆ ที่คิโนะทุกที จนกระทั่งคุณ Montag71 แนะนำมานั่นแหละ เลยได้เวลาอ่านอย่างจริงจัง

ตอนแรกคิดว่าจะอ่านรวดเดียวจบเลย แต่พอเริ่มอ่านจริงๆ ด้วยความที่ห่าง high fantasy ภาษาอังกฤษไปนานมาก ช่วงแรกที่ช้าก็เพราะมัวดำดิ่งซาบซึ้งกับความรู้สึกคุ้นเคยที่หายไปนาน ช่วงสองบทแรกนี่ดึงความรู้สึกกลับมา แล้วหลังจากนั้น อืมม ช้าไปมากเพราะมัวแต่ละเลียดอินภาษาอังกฤษที่การบรรยายพรรณาละเมียดผสานกับจินตนาการบรรเจิดแบบที่เจอได้ใน high fantasy เท่านั้นอยู่

เนื้อเรื่องก็เป็น retelling Beauty and the Beast แต่เกิดเพราะหน้าที่และความจำเป็นมากกว่าจะเป็นเพราะความเหงา เพราะ the Dragon พ่อมดที่คอยดูแลหมู่บ้านจากทั้งภัยธรรมชาติ และสิ่งชั่วร้ายเหนือธรรมชาติจาก Woods ต้องการเด็กผู้หญิงจากหมู่บ้านไปอยู่ด้วยที่ Tower ทุกๆ 10 ปี และแม้ Agnieszka ตัวเอกในเรื่องคิดเหมือนคนอื่นในหมู่บ้านว่าเพื่อนรักของตัวเองจะไปทำหน้าที่นี้ แต่สุดท้าย คนที่ถูกเลือกไปอยู่กับพ่อมดจริงๆ ก็คือ Agnieszka เอง

ช่วงแรกความสัมพันธ์ของสองคนเป็นไปอย่างลุ่มๆ ลอนๆ เด็กสาวมีหน้าที่หลักในการทำอาหารให้พ่อมด ขณะที่พ่อมดเองก็พยายามอดทนกับการปล่อยตัวตามสบายของเจ้าตัว จนกระทั่ง the Dragon เริ่มรู้ว่า Agnieszka มีเวทย์มนต์ในตัวนั่นแหละ ที่เจ้าตัวมีหน้าที่เรียนเวทย์มนต์เพิ่มขึ้นมาด้วย

หลักๆ ช่วงแรกที่อ่านค่อนข้างขัดใจกับ Agnieszka อยู่พอสมควร เพราะนิสัยเรียบง่ายปล่อยวางเหมือนจะทำให้เจ้าตัวไม่คิดขวนขวายหรือพยายามมาก เป็นการทำหน้าที่อย่างที่เกือบจะเรียกได้ว่าขอไปที แต่เพราะเหตุร้ายที่เกิดขึ้นกับหมู่บ้านของตัวเองระหว่างที่พ่อมดไม่อยู่ก็เร่งให้เด็กสาวต้องรับรู้กับเหตุการณ์ตรงหน้า และก็เป็นจุดเปลี่ยนของการเริ่มรู้จักโต ตามแนว “A fool wisened by experiences/ hardship” เป็นภาพที่เห็นบ่อยๆ ในหนังสือ พร้อมกับการโตขึ้น และเข้าใจโลกมากขึ้นของ Agnieszka เองในทีละก้าว

ซึ่งเพราะพอหลังจากพ่อมดถูกหมาป่ากัด ก็มีโอกาสที่จะ corrupted กลายเป็นถูก Woods บงการขึ้นมา และเมื่อกลับไปที่ Tower จริงๆ Agnieszka เองก็ต้องรับมือกับการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นของพ่อมด และก็กลายเป็นว่า จากการสุ่มหาหนังสือและคู่มือทั้งหลายที่ช่วยให้พ่อมดหาย ก็ทำให้ทั้งสองคนรู้ว่าตัว Agnieszka เองมีเวทย์มนต์ที่แข็งแกร่ง แต่เป็นแบบ rustic คือเกิดโดยธรรมชาติและใช้ด้วยสัญชาตญาณและความรู้สึกส่วนตัว แทนที่จะเป็นหลักการหรือการใช้ทฤษฏีพิสูจน์อย่างที่พ่อมดทำ และดังนั้นการเรียนเวทย์มนต์ของ Agnieszka ผสานกับการทดลองของ Dragon ก็กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของทั้งคู่ — ซึ่งในแง่หนึ่งก็เป็นการให้ทั้งสองคนที่จะใช้เวลาอยู่ร่วมกันและเริ่มทำความคุ้นเคยไปจนถึงรู้จักอีกฝ่ายขึ้นมาด้วย อย่างที่ Agnieszka ประทับใจกับความชาญฉลาด รู้จักคิด และตามหาความรู้ของพ่อมด ขณะที่ตัวพ่อมดเองก็ประหลาดใจปนหงุดหงิดกับขอบเขตศักยภาพที่ดูจะไม่สิ้นสุดของเจ้าตัว

และสิ่งที่ตามมาก็คือ การ de-myth/ humanise ความเป็นพ่อมดอันดับหนึ่งผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักร เพราะแม้พ่อมดจะเลือกให้เด็กสาวจากหมู่บ้านมาอยู่ด้วย แต่ก็ไม่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดอะไร นอกจากการทำอาหารและทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งในแง่หนึ่ง การที่ตัวเอกมาอยู่กับพ่อมด และถูกพ่อมดเห็นความเป็นไปได้ในการใช้เวทต์มนต์ก็ทำให้สองคนนี้ได้ใช้เวลาด้วยกัน ทำให้ภาพการเป็นตำนานที่ยิ่งใหญ่ larger than life ค่อยๆ ลดลง และมีความเป็นมนุษย์ที่เริ่มจับต้องได้มากขึ้น ภายใต้หน้ากากเย็นชา ขี้โมโห พ่อมดหรือ Sarken ตามชื่อเจ้าตัว ก็มีมิติด้านอื่นๆ เสียใจ ดีใจ ประหลาดใจ มีความชอบ ไม่ชอบ ที่เริ่มค้นพบได้มากขึ้นมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในแง่หนึ่ง การโดดเดี่ยวตัวเองของพ่อมดก็เกิดขึ้นเพราะประสบการณ์ในอดีตที่ผิดพลาด และการไม่ไว้วางใจสังคมมนุษย์เหมือนกัน อาจจะมองอย่าง romanticise แต่ในแง่หนึ่งก็เหมือนว่า การลอยตัวไม่ยุ่งกับใครทำให้พ่อมดไม่ต้องมาวุ่นวายกับความรู้สึกและความสัมพันธ์ของคนที่รับมือยากเกินกว่าการออกไปทำหน้าที่ของตัวเองในฐานะพ่อมด (พูดง่ายๆ ว่า Sarken ไอคิวดี อีคิวล้มเหลวเป็นเด็กเนิร์ดสินะ ฮือฮือ)

จุดพลิกผันในเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งคู่เกิดเมื่อทั้งคู่ทดลอง illusion spell ร่วมกัน เวทย์มนต์ที่ซับซ้อนเป็นพิธีการบอกลักษณะนิสัยบุคลิกของพ่อมด ขณะที่การใช้จินตนาการและ make-belief ก็ตรงกับบุคลิกของ Agnieszka เช่นกัน และพอสร้างมนต์ด้วยกัน กลายเป็นความแตกต่างของทั้งคู่มาเสริมอีกฝ่ายได้พอดี ได้ illusion spell ที่เหมือนจริง และเกือบจะกลายเป็นจริง และขณะเดียวกันก็ทำให้ความรู้สึก ตัวคน และเวทย์มนต์ของอีกคนที่ประสานและทับซ้อนกับตัวเองได้พอเหมาะจนสร้างความเชื่อมโยงและความรู้สึกระหว่างกันขึ้นมา

ตามสูตรสำเร็จ ที่ magical bonds จะทำให้เกิด personal bonds และที่สำคัญก็กลายเป็นตัวกระตุ้นเร่ง romance ในเรื่อง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าลุ้นมาก เห็นการ share magic ก็รู้และลุ้นแล้ววว แต่ส่วนตัวชอบเวลาเกิด awareness  กับ nearness ระหว่างกันมากกว่าจะก้าวไปถึงการเกิดความสัมพันธ์ทางกาย — ซึ่งความยับยั้งชั่งใจที่เกิดขึ้นได้ทันเวลา ก็จะไปเป็นตัว burn ให้เกิด slow romance หลังจากที่ถูก build ด้วยความเชื่อมโยงทางเวทย์มนต์ของทั้งคู่

ซึ่งส่วนตัวหลงรัก magical bonds เช่นนี้มาก และในเล่ม Uprooted magical bonds นี้ทำให้การเชื่อมกันช่วยให้เวทย์ที่ร่ายออกมาแข็งแกร่งและมีประสิทธิภาพดีกว่าเดิมทุกครั้ง และที่สำคัญก็เชื่อมโยงทั้งคู่ได้แม้ในเวลาที่ห่างไกลกันได้ อย่างที่เวลา Agnieszka คิดถึง Sarken ขึ้นมาก็ติดต่อเจ้าตัวได้อยู่หลายครั้ง แม้ว่าเหล่าพ่อมดแม่มดทั้งหลายจะเคยบอกว่าการสื่อสารระยะไกลเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ก็ตาม

ไม่ได้เห็นความรู้สึกของตัว Sarken เท่าไหร่ (สิ่งหนึ่งที่ไม่ชอบ fantasy บางครั้งก็คือการเล่าผ่านมุมมองของตัวเอกเท่านั้น เพราะความรู้สึกของอีกฝ่ายก็ต้องทำผ่านการตีความและจินตนาการต่อได้เท่านั้น เป็นความละเมียดที่ต้องตีความผ่านตัวอักษร และผ่านมิติคลุมเครือ แต่ขณะเดียวกัน ก็ทำให้ไม่ชัดเจน เวลาอยากได้ความแน่ชัดเหมือนกัน) แต่สำหรับตัวเอก magical bonds ช่วยให้ Agnieszka รับรู้ถึงความเข้าคู่และประสานลงตัวกันได้ อย่างเช่นที่แม้จะไปร่ายเวทย์กับคนอื่นก็ไม่เกิดความเชื่อมโยงหรือการลงตัวอย่างที่เป็นกับ Sarken ได้ — สูตรนี้ก็ชอบเช่นเดียวกัน มองว่า เพราะเป็นการคุ้นเคยกับการอยู่ร่วมและเริ่มต้นเวทย์กับใครคนหนึ่งก็ได้ แต่เรารู้กันว่าการสลับคู่เปลี่ยนคนทำให้เห็นความลงตัวที่มีได้แค่กับใครคนเดียวเท่านั้น

มีความรู้สึกว่านิสัยยอมเสี่ยงและกล้าเชื่อของ Agnieszka ปรับสมดุลกับนิสัยชอบความแน่นอน และความแน่ชัดของ Sarken ในแง่ที่ตัวตนและนิสัยของทั้งคู่มาช่วยเสริมกันและกันได้ดี เพราะ Sarken ทำให้ตัว Agnieszka แน่นขึ้น และ Agnieszka ก็ทำให้ Sarken คลายขึ้นเหมือนกัน โดยเฉพาะที่ทำให้เกิดการยอมอะลุ้มอล่วยแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เหมือนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ถ้าดูว่าเจ้าตัวเข้มงวดจริงจังกับวิธีการและหลักการส่วนตัวมากขนาดไหน ก็ถือได้ว่าเป็นการตามใจและยอมให้   Agnieszka ในรูปแบบของ Sarken แล้ว ไม่ว่าจะเป็นการช่วย Kasia ทั้งที่เจ้าตัวคิดว่าเป็นไปไม่ได้ การให้ยืมพลังหลายๆ ครั้ง หรือแม้แต่การยอมเข้าไปในป่าครั้งสุดท้ายด้วยกัน

อย่างที่บอกว่า Sarken โดดเดี่ยวเย็นชา และดูขี้หงุดหงิดขี้โมโห จนดูไม่น่ารัก แต่พอมองข้ามเปลือกนอกไป แอบหลงรักความมีเกียรติและเชื่อในศักดิ์ศรีตัวเองของพ่อมดมาก เพราะในฐานะพ่อมดอันดับหนึ่ง เจ้าตัวเลือกที่จะอยู่ในเมืองหลวง มีชีวิตหรูหราอยู่ข้างพระราชาก็ได้ แต่กลับเลือกที่จะปลีกวิเวกคอยจับตามอง evil Woods อยู่ในชนบทห่างไกล แม้ว่าจุดเริ่มต้นจะเป็นจากการพ่ายแพ้อย่างที่เจ้าตัวไม่เคยมีก็ตาม แต่ก็แสดงให้เห็นความไม่ยึดติดกับภายนอกและการเคารพตัวเองของพ่อมด (แต่ในแง่หนึ่ง ก็เพราะสิ่งที่พ่อมดวางไว้เหนือที่สุด คือความสามารถของตัวเอง มากกว่าการชื่นชมและสายตายอมรับจากคนอื่นก็ได้)

เพราะการแสวงหาของ Sarken ก็คือความรู้และความเข้าใจเวทย์มนต์ และดังนั้น เจ้าตัวก็ยอมที่จะทิ้งทุกอย่างเพื่อ personal quest ตัวนี้ อย่างที่บอกว่า ละทิ้งการสร้างความสัมพันธ์กับคนอื่น อย่างเช่นการสู้กับ Woods ในเรื่องก็ทำทางอ้อมผ่าน bond ที่เหล่าเด็กสาวจากหมู่บ้านมีกับป่ามากกว่าจะผูกมัดผูกพันกับหมู่บ้านเสียเอง เก็บตัว ไม่สนใจ ไม่เป็นส่วนตัวของอะไร อย่างที่ Agnieszka เคยสังเกตว่าพ่อมดคอยดูแลหมู่บ้าน คนในหมู่บ้าน แต่ไม่เคยแม้แต่จะมาร่วมงานฉลอง

ในแง่หนึ่งก็ชอบและไม่ชอบตอนจบที่ Sarken มาที่งานฉลองเพื่อที่จะกลับมาหา Agnieszka เพราะว่าหลังจากที่โค่นราชินีตัวร้ายแห่งป่าได้ ตัวพ่อมดหนีกลับไปที่เมืองหลวง โดยที่บอกว่าจะไปแก้ปัญหาและความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทั้งหลาย แต่ในแง่หนึ่งก็เป็นการวิ่งหนีความสัมพันธ์ตัวเองกับ Agnieszka ด้วย และเมื่อปรากฎตัวที่งานเลี้ยง ถึงแม้เจ้าตัวจะออกปากว่า มาเก็บภาษี แต่ก็รู้กันว่าจริงๆ แล้ว Sarken กลับมาหา Agnieszka เอง น่ารักในแง่ที่ต้องดูเป็นนัยผ่านการตีความที่ตัว Sarken ทำสิ่งที่ตัวเองพยายามเลี่ยงมาตลอดอย่างการมาที่งาน ปากแข็ง และพยายามหาเหตุผลมาบอกตัวเอง ชอบที่การมาปรากฏตัวในชุดเต็มยศ ทำให้เห็นภาพ suitor มากกว่า master อย่างที่เคยเป็น แต่พอกำลังดื่มด่ำ หนังสือตัดจบที่ Agnieszka คว้ามือ Sarken แล้วบอกว่าจะหาไปหาแม่

อืม เป็นการจบแบบไม่จบให้คนอ่านต่อยอดเอง เพราะว่าในที่สุดก็เป็นการเชื่อมโยงถึงกันแล้ว // แบบนี้ก็ดีอยู่ แต่อยากให้เห็นภาพ epilogue ว่าสุดท้ายทั้งคู่ตัดสินใจอย่างไร เพราะถ้าคิดตามต่อ จะเป็นว่า กลับไปอยู่ที่ tower ด้วยกัน แต่ในฐานะเสมอกัน และก็คงมีสภาพที่เจ้าตัวเข้าไปฟื้นฟูป่าในแต่ละวัน และกลับมาหา Sarken ที่ทดลองเวทย์ง่วนอยู่คนเดียวในตอนเย็น หรืออาจเป็นว่าบางวัน Sarken ก็ตามเข้าไปดูสภาพป่าด้วย เป็นความสัมพันธ์เรียบเงียบอาจจะเป็นกึ่ง companion ที่รู้ใจ เข้าใจกัน และในขนาดเดียวกันก็มีความสามารถและศักยภาพเสมอตัวกันด้วย — แต่ก็รู้ว่า ถ้าเกิดมี epilogue หรือมีต่อ มันก็เป็นการปิดตายความคิดของคนอ่าน เปิดเป็นกึ่งจบกึ่งไม่จบจะงดงาม และทิ้งท้ายลงตัวในใจคนอ่านมากกว่า

ทั้งนี้ ตอนแรกไม่ชอบที่ Sarken หนีไป แล้ว Agnieszka เข้าไปจัดการกับป่าเลย แต่พอเวลาผ่านไป ในแง่หนึ่งก็มองว่าการห่างกัน เป็นการให้แต่ละคนได้ใช้เวลาคิด ให้ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นได้มีระยะเวลาตกผลึก โดยเฉพาะไม่ใช่การที่ Sarken ต้องมารับผิดชอบ Agnieszka หลังความสัมพันธ์ชั่วคืนกัน การออกห่างและกลับมายิ่งเป็นการย้ำว่าอีกฝ่ายมีความสำคัญในชีวิตของตัวเองเพียงไร และสำหรับฝ่ายหญิง การที่ได้ทำตามใจและสัญชาตญาณตัวเองในการเร่ร่อนแก้ปัญหาในป่าก็เหมือนกับการให้เวลาเจ้าตัวได้เติบโต และรู้จักพลังและจิตใจตัวเอง มีโอกาสได้เลือกตัดสินใจมากกว่าจะเป็นเพราะมีคนมาบอกหรือสั่ง หริอแม้แต่ถูกสถานการณ์พาไปอย่างที่เป็นมาตลอด ก็นับว่าการเลือกเช่นนี้ของทั้งคู่เป็นนัยยะ feminism แบบอ่อนๆ ที่สัมผัสได้

แม้ว่าใจหนึ่งก็มองว่า การเลือกและตัวเลือกของ Agnieszka เป็นเหมือนเพราะผิดหวังลึกๆ จากการตัดสินใจของ Sarken สงสัยว่าเจ้าตัวมีโอกาสจะกลับไปอยู่กับครอบครัวเหมือนเดิมได้ไหม ในฐนะแม่มด หรือว่าในแง่หนึ่งการออกมาแล้วก็คือออกมาเลย เปลี่ยนแปลงกว่าที่จะกลับไปอยู่ที่เดิมได้? แต่ส่วนตัว แม่และครอบครัวก็คงยอมรับ Agnieszka เหมือนเดิม แต่ก็ในมีแง่การเติบโตที่เด็กที่ก้าวเท้าออกมาจากบ้าน และเริ่มรู้จักตัวเอง ไม่สามารถย้อนกลับไปอยู่กับที่บ้านเหมือนเดิมได้

ในหนังสือสิ่งที่ชอบมากที่สุดอีกอย่าง ก็คือเรื่องเล่าเกี่ยวกับ Kasia เพื่อนรักของ Agnieszka ที่ถูกเลี้ยงมาให้เป็นอยู่กับ Sarken ซึ่งในแง่หนึ่ง ความคาดหวังและความพลิกผันที่เกิดขึ้นก็ทำให้เจ้าตัวต้องเผชิญหน้ากับความลำบากในรูปแบบของตัวเองเหมือนกัน โดยเฉพาะเมื่อเป็นคนที่ถูกทิ้งเอาไว้ การถูกจับไปและทำให้เปลี่ยนแปลงเหมือนเป็นเรื่องร้ายแรง แต่ส่วนตัวมองว่าเป็นโอกาสด้วยซ้ำ การเปลี่ยนแปลงที่เกิดช่วยให้เพิ่มความสามารถได้มากขึ้น และสุดท้าย เจ้าตัวก็หาที่อยู่และเป้าหมายของตัวเองได้ —จุดนี้ลึกซึ้งและมีความหมายมากกว่าการให้ Agnieszka หาชีวิตตัวเองเจอเสียอีก โดยเฉพาะเมื่อคนแรกเป็นแค่ตัวประกอบเสริมในเรื่อง และมีหนทางไปแตกต่างจากชีวิตแบบแม่มดที่คาดการณ์และเห็นรูปแบบได้

ส่วนหนึ่งที่รู้สึกติดลบบ้างก็คือ ตัวร้าย ในที่แง่ที่ตามรูปแบบ high fantasy ว่าสถานการณ์ลำบาก และปัญหา เกิดมาจากสิ่งที่ครอบคลุมไม่ได้ และมีอำนาจเหนือกว่าตัวเอง โดยเฉพาะในแง่ authority และในที่นี้ ก็มาในรูปเจ้าชายที่ทำตามใจตัวเอง ตั้งแต่เห็นภาพวิธีคิดของ Marek และการพาทหารไปตายในป่าครั้งแรก ก็รู้สึกขัดใจที่มีอำนาจการตัดสินใจเหนือทุกคน แม้ว่าการเลือกของ Marek จะเป็นสิ่งที่ไร้สาระ และมองด้านเดียว และที่สำคัญ การคิดและการกระทำของ Marek ก็มีผลต่อทุกคนอย่างใหญ่หลวงถึงใกล้จบเสียด้วย โดยเฉพาะกำลังที่ท่วมท้นที่มาจากตำแหน่งที่มา มากกว่าจะมาจากความสามารถก็ยิ่งทำให้ขัดใจ เมื่อยิ่งเปรียบกับกำลังอันน้อยนิดของฝ่ายตั้งรับ ก็รู้อยู่ว่าลักษณะของศัตรูที่มาจากใจ โดยเฉพาะจากใจคนนี่ น่ากลัวและสมจริงกว่าภัยจากปีศาจทั้งหลายเยอะ

แต่ในแง่หนึ่งก็อดหงุดหงิดไม่ได้ที่ฝ่ายตัวเอกทำอะไรไม่ได้เลย เป็นได้แค่ตั้งรับอย่างเดียว ซึ่งช่วงที่อยู่ในเมืองก็เป็นช่วงที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือ ทำอะไรไม่ได้ด้วย แม้จะรู้ว่าเขียนให้เห็นภาพของ Agnieszka ที่ต้องปรับตัวเข้าหาสภาพแวดล้อมใหม่ และขึ้นอยู่กับตัวละครสำคัญในสภาพแวดล้อมนั้นก็ตาม ยิ่งประกอบกับที่เจ้าตัวล้มเหลวในการมองเหตุการณ์ และใช้ประโยชน์จากสิ่งเบื้องหน้าก็เลยยิ่งไม่พอใจ แต่ทั้งนี้ ก็รู้สึกว่าช่วงที่ห่าง Sarken ไปค่อนข้างนานกว่าที่พอใจจะอ่านเจอ เพราะชอบศักยภาพของทั้งสองคนเวลาที่อยู่ร่วมกันและสร้างความเป็นไปได้ทางมนตราทั้งหลายที่เกินกว่าที่พ่อมดทั้งหลายจะจินตนาการได้  // กับความคะนึงหา เพราะว่าอยู่ด้วยกันตลอดในบริบทที่มีกันสองคน พอห่างกันก็อดนึกถึงไม่ได้ ในแง่ที่ขาดคู่คิด คนให้คำปรึกษา และคนที่เข้าใจและรู้จักตัวเอง ถึงขั้นที่นั่งสังเกตถึงการออกเสียงชื่อ Sarken เลยด้วยซ้ำ เป็นอารมณ์ผูกพันเหมือนกับตกหลุมรัก

กับไม่ชอบที่สุดท้ายพ่อมดอันดับสองก็ไม่ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ตัวเองทำ เพราะแง่หนึ่งรู้สึกว่า Marek กลายเป็นตัวร้ายจากการคิดอะไรด้านเดียว และมองเป้าหมายที่ตัวเองต้องการโดยไม่สนใจอย่างอื่น เป็นการ playing hero และเป็น a child before a prince อย่างที่ถูกตำหนิไว้ แต่ในแง่หนึ่ง ก็เพราะตัวเองเชื่อในสิ่งที่ตัวเองกำหนดทำอยู่ว่าเป็นสิ่งที่ดีถูกต้อง ขณะที่  the Falcon เพราะสนองความต้องการอำนาจของตัวเอง ironic ที่ Marek ตายจากสิ่งที่ตัวเองคิดจะปกป้อง และก็ ironic ที่ the Falcon ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย

ติดใจเรื่องต้นกำเนิดของป่าชั่วร้าย และวิธีการแก้อยู่มาก และในที่สุดก็ดีใจที่ในช่วง 3 บทสุดท้าย คำตอบเหล่านี้ถูกเรียบเรียงมาให้แล้ว ชอบที่จุดเริ่มต้นของทุกอย่างเป็นมนุษย์ที่ทำให้เหล่าต้นไม้ถูก twisted ไป ในแง่ที่กลับจากผู้กระทำเป็นผู้ถูกกระทำ และให้เห็นที่มาที่ไปชัดเจน และชอบที่การก้ปัญหาเป็นการใช้ใจและความรู้สึกไปแก้มากกว่าจะใช้กำลังและความก้าวร้าวอย่างที่เคยเป็น

ในแง่หนึ่ง Uprooted ก็เหมือนหนังสือ high fantasy ผู้หญิงที่เริ่มต้นจากตัวเอกที่กำลังเติบโต แสวงหาที่ของตัวเองในสังคมและโลก ส่วนตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองมีอยู่ประเภทก็คือ 1.wood wanderers พวกที่มีความสามารถและความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติที่อธิบายไม่ได้อยู่ และก็มักจะเป็นพวกที่ชอบเดินเข้าไปในป่า และมีประสบการณ์เหนือจริงที่คนทั่วไปไม่เข้าใจอยู่ กับพวก 2. avid learners พวกที่มีทักษะทางวิชาการ ความรู้แน่น และเรียนรู้เข้าใจโลกอย่างที่แม้แต่ตัวพระเอกที่มีความสามารถหลายหลากก็ต้องหันมาสนใจ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็ทำให้พระเอกของเราต้องหยุดสนใจ อยากรู้จักทำความเข้าใจ

ซึ่งตัวพระเอกก็ต้องมาเก่ง ออกแนว omnipotent แต่แนวเย็นชา รวมไปถึงขี้หงุดหงิด และชอบประชดประชัน ถ้าไม่เป็นแนว masters/ mentors ไม่ว่าจะทั้งทางตรงและทางอ้อม ก็ต้องไปเป็น enemies ไปเลย และด้วยสถานการณ์ที่บังคับให้ทั้งคู่ต้องมีปฎิสัมพันธ์กัน ฝ่ายหญิงหลากใจกับความสามารถและบุคลิกนิ่งขรึมของผู้ชาย ขณะที่ฝ่ายชายสะดุดใจกับความสามารถแฝงและ (ในหลายครั้ง) ความเห็นใจของผู้หญิง เป็นอารมณ์ He’s reliable. She’s refreshing. จนค่อยๆ ถูกใจและรักกันเงียบๆ ในที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้ามีเวทย์มนต์มาเป็นตัวเชื่อมสายสัมพันธ์ และก็ต้องเกิดช่วงที่มี nearness/ awareness จนเกือบจะก้าวขั้นไปถึงความสัมพันธ์ทางกายกัน ซึ่งคราวนี้คนที่จะหยุดก็คือผู้ชาย (ในแง่ที่ว่าไม่ได้ใช้ประโยชน์จากความไร้เดียงสาของฝ่ายหญิง) แต่เพราะ slow build ตัวนี้ก็ทำให้เกิดเป็น slow romance ที่จะต้องตกตะกอนจนถึงคืนก่อนวันสำคัญสักคืนที่ผู้หญิงจะเป็นฝ่ายเข้าหาผู้ชายเอง (เพื่อเป็นนัยยะว่าผู้หญิงได้เลือก และผู้ชายไม่ได้บังคับ/ หลอกล่อ)

ส่วนในเชิงปัญหา มักจะเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ เป็นตัวแปรภายนอกที่มีอำนาจ authority สูง ทั้งจากโบสถ์/ ขุนนาง หรือกษัตริย์ที่มักจะมีปัญหามองเหตุการณ์ไม่ตก คิดแบบล้าหลัง ไปถึงอคติครอบงำจิตใจ และตัวละครเหล่านี้ก็ทำให้ปัญหาหรือภัยที่เกิดยิ่งลุกลามรับมือหนักขึ้นไปเรื่อยๆ ด้วย // แต่ถ้าไม่คิดอะไรมาก พวกนี้ก็เป็นพวกที่ต้องรับผลกรรมจากการกระทำก่อนใครอยู่ดี

อย่างที่ชื่อหนังสือบอกว่าคือ uprooted ดูว่าต้องจากที่อยู่ พรากจากครอบครัวและคนรู้จักเพื่อมาอยู่กับพ่อมดในหอคอย แต่จริงๆ สิ่งที่เกิดก็คือ how to pluck a sheep from her herd and turn her to something beyond. ในแง่ที่ว่า ถ้าไม่จากหมู่บ้านมา ก็คงจะต้องอยู่อย่างนั้น ไม่อาจค้นพบตัวเองตลอดไป แต่การมาเจอพ่อมด เป็นการทำให้ตัวเองก้าวหน้าและใช้ศักยภาพที่ตัวเองไม่รู้ออกมา เหมือนที่บอกว่าการศึกษาเปลี่ยนคน ในที่นี่ การมาอยู่กับพ่อมด และได้เรียนรู้เวทย์มนต์ก็ทำให้เจ้าตัวต่างไปจากเดิมเปลี่ยนไปเหมือนกัน เพราะอย่างที่เจ้าตัวบอกว่าไม่เคยคิดว่าจะได้รับการเคารพและการปฏิบัติอย่างนอบน้อมใส่ (แม้ว่าจะอยู่กับคนในหมู่บ้านที่เคยรู้จักกัน) และไม่คิดว่าจะได้อยู่ในกลุ่มของเจ้าชายและพ่อมด

เอาจริงแล้ว การได้อ่าน Uprooted นอกเหนือจากจะได้อ่าน high fantasy เกรดเออย่างที่ไม่ได้อ่านมานานแล้ว ก็ทำให้จดจำความรู้สึกอิ่มเอมจากจินตนาการละเมียดและภาษารุ่มรวยจากหนังสือประเภทนี้ขึ้นมา และสิ่งหนึ่งที่รู้ได้คราวนี้ก็คือ แม้ว่าจะเบื่อรูปแบบเดิมที่เจอในหนังสือ genre นี้ แต่ว่ารายละเอียดต่างหากที่ทำให้หนังสือแต่ละเล่มแตกต่างกัน ซึ่งเพราะครั้งหนึ่งมองหาความเป็นรูปแบบใหญ่มากเกินไปจนหลงลืมไปว่าสิ่งที่ทำให้อ่านสนุกและมีสีสันน่าประทับใจก็คือ รายละเอียดปลีกย่อยเฉพาะตามทางต่างหาก และดังนั้น ถ้าสนใจความงามตามรายทางได้ ก็เพียงพอที่จะเห็นค่าหนังสือหมวดนี้ได้เต็มที่อีกครั้ง

ก็รัก genre นี้ ในฐานะจินตนาการและการตีความต่อยอดเหมือนเดิม

ถ้าเล่าเรื่องย่ออยากจะเล่าว่า The Dragon thought he rescued a peasant girl from her connection with the woods, little did he know that when rescuing, he was also the one rescued. มาก อืมม อย่างอื่นยังคิดไม่ออก  เพราะว่าแอบเสียนิสัยที่มอง Uprooted ในฐานะรูปแบบและเนื้อหาไปพร้อมกัน ส่วนตัวให้ A-/A

ส่วนที่ชอบที่สุด ก็คือช่วงที่สองคนร่ายเวทย์มนต์ด้วยกัน ชอบ connection กับ bond ที่เกิดขึ้นไปพร้อมกับ awareness ที่อีกฝ่ายเริ่มเห็นอีกคนขึ้นมา ช่วงรับรู้ดูทั้งเงอะงะแล้วก็งดงามไปพร้อมกันเลย ชอบที่การใช้เวทย์มนต์ของแต่ละคนมีรูปแบบและวิธีการของตัวเอง อย่างที่ตัว Agnieszka บอกว่าร่ายมนต์ด้วยการร้องและฮัมจังหวะไปผสมกับการคิดถึงนิทานตำนานพื้นบ้านและใส่ความเชื่อความหวังลงไปในสิ่งที่อยู่ในมือ ขณะที่ Sarken ต้องการความแม่นยำ และภาษาจริงจัง

กับฉากที่ Sarken มาที่งานเลี้ยงที่บอกว่า ครั้งหนึ่งเคยคิดว่าท่าทีที่เห็นคือความไม่พอใจ แต่จริงๆ แล้วก็คือ ความเขินอาย  — รักที่การรู้จัก และใส่ใจใครอีกคนทำให้เราเห็นความเป็นจริงที่ซ่อนแฝงไว้ได้

แต่ก็ขำคืนที่ Agnieszka เข้าไปหา Sarken และตัว Sarken ดูตกใจจนค้างไปเหมือนกัน  อย่างที่บอกว่า เจ้าตัวมีหน้ากากขี้โมโหและเฉยชา มาปิดความเปราะบางและความเดียวดายในแบบของตัวเองไว้ (และพอ Agnieszka บึ้งถามว่าอยากให้ไปเหรอ ก็บอกว่า ไม่)

ยังคิดเพลงสองคนไม่ออก จะกลับมาใหม่ซูน (:

Wednesday, 25 February 2009

Daughter of the Forest by Juliet Marillier (n)

อ่านเพราะชอบวิธีเขียนจากชุด Wildwood Dancing แม้ว่าจะหวั่นใจว่าแนวจะใช่หรือเปล่า

- ปกนี้ใกล้เคียงที่สุดเท่าที่จะหาได้ ที่มีเป็นโทนม่วงพาสเทล แต่ก็หม่นพอกัน

ชนิด : Rich Fantasy/ fairytale retelling/ folklore/ Celtic/ historical
ชุด : Sevenwaters, book 1
สำนักพิมพ์ : Tor Books; 1st edition (February 18, 2002)
จำนวนหน้า : 560 หน้า


(**สังเกตมาหลายครั้งแล้วว่าเรื่องไหนอ่านแล้วอินจะพล่ามมาก.. และเป็นแบบไม่รู้เรื่อง)

จากเรื่องเล่าของพี่น้องกริมม์ “The Six Swans”Sorcha เติบโตมาด้วยความรักและความเอาใส่ใจของพี่ชาย 6 คน และมีความสุขกับชีวิตรอบตัว แม้ว่าพ่อซึ่งสูญเสียแม่ไปหลังการเกิดของเธอจะไม่สนใจเธอนัก จนกระทั่งพ่อแต่งงานใหม่ และผู้หญิงของพ่อพยายามเข้ามามีอำนาจครอบงำในครอบครัว และพี่ชายทั้งหกถูกคำสาปให้กลายเป็นหงส์ เหลือแต่ Sorcha ซึ่งแม่เลี้ยงมองว่าหากปราศจากพี่ชายเธอก็คงไม่มีชีวิตรอดต่อไป .... หากแต่เด็กสาวได้ความช่วยเหลือจากป่า พร้อมกับคำแนะนำที่บอกว่า หากเธอนำต้นไม้หนามมาเป็นเสื้อให้พี่ชายได้ คำสาปก็จะหมดไป โดยที่ระหว่างนั้น เธอจะต้องไม่พูด ไม่ส่งเสียงใด ๆ เลย

Sorcha เริ่มต้นชีวิตโดดเดี่ยวในป่า และพยายามทำหน้าที่ของเธอ จนกระทั่งถึงจุดเปลี่ยนผันให้เธออยู่ในป่าไม่ได้อีกต่อไป ระหว่างนั้น เธอได้พบกับ Red ซึ่งเชื่อว่าเธอมีเบาะแสเกี่ยวกับน้องชายที่หายไป เขาจึงตัดสินใจพาเธอกลับบ้านด้วย ซึ่งก็ไม่ง่ายเลย ผู้คนของเขามองว่า Sorcha เป็นแม่มดที่ทำเสน่ห์ให้ Red หลงรักเธอจนนำเด็กสาวจากเผ่าศัตรูกลับมาด้วย ยิ่งประกอบกับการไม่พูด และเสื้อประหลาดที่เธอตั้งใจทอ ความน่าจะเป็นไปได้นี้ก็สูงขึ้น และความกดดันก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนสิ่งที่ยึดเหนี่ยวเธอไว้มีแค่ความมุ่งมั่นที่จะช่วยพี่ชายเท่านั้น

ที่ย่อมาเหมือนจะเป็นนิทาน และเหมือนจะเป็นเรื่องง่าย แต่ Daughter of the Forest แสดงให้เห็นว่านิทานเป็นแค่เรื่องเล่าอย่างง่ายและรวบรัดของเรื่องจริงที่เกิดขึ้นเท่านั้น เพราะนิทานไม่สามารถอธิบายหรือบอกเล่ารายละเอียดเบื้องหลังความสำเร็จความลงตัวที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก เสียสละ อันตราย หรือแม้แต่สิ้นหวังได้เลย ... เมื่อต้องหนีจากเงื้อมมือแม่เลี้ยง Sorcha ไม่มีทางเลือก นอกจากหนีเข้าไปในป่า และต้องเอาชีวิตรอดท่ามกลางธรรมชาติ หิวโหย โดดเดี่ยว และหวาดกลัว หลังจากสองปีผ่านไป เธอถูกข่มขืน ซึ่งกลายเป็นฝันร้ายติดตัวเธอมาอีกนาน และทำให้เธอต้องหนีออกมาจากที่ที่เคยอยู่ ความสิ้นหวังและความหวาดกลัวทำให้เธอเกือบฆ่าตัวตายอย่างไม่รู้ตัว จนกระทั่ง Red ช่วยเธอไว้จากการจมน้ำ และพาเธอกลับไปที่บ้าน

หากความจริงที่ว่าเธอเป็นคนต่างเผ่า เป็นไอริชขณะที่เขาเป็นไบรตันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายดาย เผ่าพันธุ์ของทั้งคู่ทำสงครามต่อสู้กันมาเป็นเวลานาน เต็มไปด้วยความเกลียดชัง และไม่วางใจกัน ที่นี่ ในถิ่นของศัตรู Sorcha ก็ถูกมองอย่างหวาดกลัว เดียดฉันท์ ตำนานและความเชื่อที่คนไอริชมีก็ทำให้เธอถูกมองเป็นคนหลังเขา และเป็นแม่มดที่ทำเสน่ห์ให้ Red หลงงมงาย และการที่เธอไม่พูดก็ทำให้เธอไม่สามารถแก้ตัวหรือแก้ความเข้าใจผิดใด ๆ ได้ โดยเฉพาะสถานะของเธอที่มีต่อชายที่เป็นเจ้าที่ดินคลุมเครือ ไม่ชัดเจน แม้สถานภาพของเธอจะดีขึ้นที่มีอาหารกินครบมื้อ และมีที่อาศัย แต่การอยู่รวมกับผู้คนที่ไม่เป็นมิตร ไม่เข้าใจ และทำร้ายเธอด้วยคำพูด ความเกลียดชังและความแปลกแยก

ลับหลังชายหนุ่ม ความต้องการทำร้ายทำลายเธอคงอยู่ตลอดเวลา และเมื่อชายหนุ่มออกเดินทางไกล Sorcha ก็ถูกลุงของเขาจับขังคุกใต้ดินอยู่ในความมืดเป็นเวลานาน เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ขื่นขม และสิ้นหวังอีกครั้งเมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะถูกจับเผาทั้งเป็นในฐานะแม่มด และสายลับฝ่ายศัตรู และอาจจะทอเสื้อให้พี่ชายไม่เสร็จทันการ ซึ่งจะทำให้พวกเขาหมดโอกาสกลับเป็นมนุษย์อีกครั้ง

เหมือนเล่าเรื่องย่อสองครั้ง ย่ออย่างสั้นกับย่ออย่างยาวกว่า เหมือนจะง่ายแต่ยากมาก อ่านแล้วพูดไม่อกบอกไม่ถูกนอกจากจะรำพึงกับตัวเองว่าจะรันทดไปถึงเมื่อไหร่ เมื่อไหร่จะทำเสื้อเสร็จแล้วพ้นทุกข์สักที เมื่อไหร่จะพูดได้ อะไรเช่นนี้อยู่เนือง ๆ เข้าใจว่าตัวเอกมีบททดสอบที่ต้องทำ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องให้เหนื่อยยาก ทนทุกข์เช่นนี้ คลื่นชีวิตถาโถมเข้ามาอยู่ตลอดเวลาจริง ๆ ถึงมองว่า Juliet Marillier เก่งที่เขียนเรื่องออกมาเช่นนี้แล้วทำให้คนอ่านยังอ่านต่อไปได้โดยที่ไม่โยนหนังสือทิ้ง หากแต่จมจ่ออยู่กับเนื้อเรื่องได้ต่อไปจนจบ

วิธีเล่าเรื่องที่ให้รู้สึกเข้าถึงและรับรู้ตามยังเป็นเอกลักษณ์ในงานของเธอ นอกเหนือจากการพรรณนาให้เห็นภาพตามเสมือนอยู่ในเหตุการณ์ด้วยตัวเองเอง ยังเห็นได้ชัดเมื่อพูดถึงพี่ชายทั้งหกคนของตัวเอกด้วย เราได้เห็นภาพที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงของผู้ชายหกคน ซึ่งแต่ละคนมีบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ชัดเจน ทั้งจากแรงจูงใจ คำพูด การแสดงออก ตั้งแต่พี่ชายคนโต Liam ที่ถูกวางให้เป็นหัวหน้าครอบครัว เคร่งขรึม เอาจริงเอาจริง Diarmid พี่ชายคนรองที่ขี้เล่น เจ้าเสน่ห์ ฝาแฝด Conar กับ Cormack ที่แตกต่างกันด้วยบทบาทนักปราชญ์และนักรบ Finbar ที่มีโลกส่วนตัวและความเข้าใจโลกในแบบของตัวเอง และ Padriac ที่กระตือรือร้น

สิ่งหนึ่งที่ทำได้ดีก็คือ ผลลัพธ์ และความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น อย่างที่ Sorcha รำพึงกับตัวเองในตอนใกล้จบว่า “Real life is not quite as it is in stories. In the old tales, bad things happen, and when the tale has unfolded and come to its triumph conclusion, it is as if bad things had never been. Life is not as simple as that, not quite. (หน้า 532-3) ชีวิตจริงแตกต่างจากนินานไม่ใช่แค่ในด้านการย่อความและละทิ้งความยากลำบากไว้เท่านั้น แต่ยังทิ้งบาดแผลและความสูญเสียไว้ด้วย นอกเหนือจากตัวเอกเองที่สูญเสียความเดียงสาและความไว้ใจในระหว่างทางแล้ว พี่ชายของเธอก็ไม่แตกต่างกัน ความขื่นขมที่ต้องกลายเป็นหงส์ ไม่สามารถปกป้องน้องสาวของตัวเอง หรือกลับไปต่อสู้เพื่อพ่อได้มีอยู่อย่างรุนแรง รวมไปถึงความสูญเสียเฉพาะตัวของแต่ละคน ดังเช่น Liam สูญเสียผู้หญิงที่รักและคู่หมั้นไประหว่างคำสาป และเมื่อกลับมา เธอก็แต่งงานและกลายเป็นแม่ ซึ่งทำให้เขาไม่สามารถรักใครได้อีกเลย Finnar ผู้เห็นโลกอย่างที่ตัวเองเชื่อ สูญเสียตัวเองไปหลังที่กลายเป็นหงส์ และลังเลที่จะกลับมาเป็นคน หรือ Diarmid ชายขี้เล่นที่เปลี่ยนเป็นเจ้าคิดเจ้าแค้นเพราะความเกลียดชังที่ถูกหลอกใช้เป็นเครื่องมือของแม่เลี้ยง

ความสูญเสียที่นำมาซึ่งความได้มา และความได้มาซึ่งมาจากความสูญเสียก็เห็นได้ชัดสำหรับ Red และ Simon น้องชายของเขาด้วย ... พี่ชายที่ถูกเลี้ยงมาให้สืบทอดความเป็นเจ้าของที่ดิน พึ่งพาได้ คาดหวังได้ แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อเขาได้เจอกับ Sorcha ผู้ซึ่งทำให้เขาเห็นว่าชีวิตที่ถูกคาดหวังและวางแนวทางไว้อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ และเมื่อเขารักหญิงสาวและรู้ว่าเธอไม่สามารถอยู่กับเขาได้ ชายหนุ่มก็กล้าที่จะละทิ้งทุกอย่างมา เพื่อมาอยู่กับเธอ หรืออย่าง Simon ที่พยายามพิสูจน์ตัวเองด้วยการมาสืบความลับในดินแดน Sevenwaters เพราะคิดว่าเขาไม่มีทางทัดเทียมพี่ชาย หรือเป็นเจ้าของที่ดินได้ จนทำให้ถูกจับและทรมานในฐานะเชลย และเมื่อถูกพวกพี่ชายและ Sorcha ช่วยออกมา ระหว่างที่ Sorcha รักษาและเยียวยาเขา เธอกลายเป็นโลกของเขา และเป็นสิ่งเดียวที่ยึดเหนี่ยว Simon ไว้หลังจากนั้น แต่เมื่อเขากลับมาอีกครั้ง เธอแต่งงานกับ Red เสียแล้ว และเมื่อ Red ตัดสินใจละทิ้งทุกอย่าง ชายหนุ่มก็กลายเป็นเจ้าของที่ดินอย่างที่ตัวเองต้องการตลอดมา หากแต่กลายเป็นว่าสิ่งที่เขาต้องการกลายเป็นอีกอย่างที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

เหมือนเรื่องของเธอในชุด Wildwood Dancing ที่ Juliet Marillier เขียนให้ตัวละครของเธอมีความผูกพันกับป่าและคุ้นเคยกับเวทย์มนต์ที่อยู่ในนั้น และต้องทำบททดสอบซึ่งผลสำเร็จที่ได้เป็นทั้งเรื่องชีวิตส่วนตัว และส่วนรวม ... แต่ในเล่มนี้ดูเหมือนว่าจะมืดกว่ามาก ซึ่งก็ทำให้เข้าใจและเกือบจะถูกใจอารมณ์หนังสือ Young Adult (อย่างน้อยก็กับงานของ Juliet Marillier) มากกว่า เพราะอ่านสบาย และบีบคั้นน้อยกว่ามาก ... จริง ๆ แล้วชุดนี้มีคนพูดถึงเยอะ และเมื่อเริ่มอ่านแฟนตาซีภาษาอังกฤษก็ก้ำกึ่งจะอ่านเหมือนกัน แต่เพราะความกดดัน และฉากข่มขืนที่ได้ยินมาก็ทำให้ชะลอไว้เสมอ และก็ดีใจที่เพิ่งอ่านตอนนี้ เพราะสมัยนั้นคงจะอ่านแล้วจิตหลุดไปเลย หรือมิฉะนั้นก็ไม่มีทางได้อ่าน Cebele’s Secret ได้แน่

ความคล้ายคลึงอีกอย่างก็คือความรักระหว่างตัวเอก ซึ่งจะเป็นความละเมียดละไม และใช้เวลาก่อตัวขึ้นมาอย่างช้า ๆ และแอบแฝงอยู่โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลย (อย่างน้อยก็ในกรณีฝ่ายหญิง ที่ตอบรับมิตรภาพและสร้างความผูกพัน แต่ไม่รู้ตัวจนเกือบจะสายว่าเป็นความรักเช่นใด ขณะที่ฝ่ายชายจะอดทนและรอคอยอย่างน่าอัศจรรย์) ในเรื่อง Red รักและต้องการที่จะปกป้องเธอ โดยที่ไม่หวังอะไรตอบแทน เพราะรู้ว่า วันหนึ่งเธอก็ต้องกลับไป และกลัวว่าคำพูดที่มีจะทำให้เธอกลัว และเขาก็บอกรักเธออย่างเงียบ ๆ แฝงผ่านนิทานความรักระหว่างชายชาวประมงและนางเงือก

ทั้งนี้ Red ได้รับคำแนะนำจากสิ่งมีชีวิตในป่า ว่าหากเขาพยายามที่จะเรียนรู้ ชายหนุ่มก็จะสามารถเข้าใจ Sorcha ได้ แม้เธอไม่พูดออกมา แต่ผ่านการสังเกต การตีความ และความพยายามเข้าใจ ซึ่งก็นอกเหนือจากด้านความรู้สึกที่เธอมีให้เขา ซึ่งชายหนุ่มไม่กล้าตีความใด ๆ เรื่องนี้แล้ว กลายเป็นว่าเขาเป็นคนที่เข้าใจและอ่านเธอได้มากกว่าใคร และก็แปลกที่ว่า ในทางกลับกัน Sorcha ไม่สามารถตีความเข้าใจชายหนุ่มได้เลย แม้ว่าเขาจะพูดผ่านการกระทำและการแสดงออกก็ตาม เธอเข้าใจว่า สิ่งทั้งหมดที่เขาทำให้เธอเป็นเพราะเขาต้องมนต์สะกดของป่ามากกว่าจะที่สนใจเธอที่ตัวเธอจริง ๆ และท้ายสุดแล้ว เธอก็รู้ว่าเธอต่างหากที่ไม่ได้ยินเสียงที่เธอควรจะได้ยิน ซึ่งคิดว่าหนังสืออ่านเรื่องการเข้าใจคำพูดที่ไม่ได้ “พูด” ได้ดียิ่ง [ย่อหน้านี้ เพิ่ม 040309]

จุดแข็งของงานเขียนที่ทำให้เรารู้สึกผูกพันและคุ้นเคยกับตัวละคร ทำให้ทำใจรับความสูญเสียที่เกิดขึ้นได้ยาก เมื่อรู้สึกว่าโลกของเธอจะครบถ้วนเมื่อมีพี่ชายทั้งหกคนอยู่ด้วย แต่ก็ไม่ใช่เห็นนั้นเสมอไปเมื่อการผจญภัยและเวลาทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป และเธอไม่ใช่เด็กหญิงที่ต้องขอความช่วยเหลือและการตัดสินใจของพี่อีกต่อไป และที่สำคัญ เมื่อต่อมา พี่ชายของเธอจากเธอไปทีละคน ทั้งจากการเติบโต และเดินทางเพื่อหาที่ของตัวเอง และสงคราม เพราะความรู้สึกผูกพันโดยเฉพาะเมื่อรับรู้ความยากลำบากของ Sorcha ทำให้รู้สึกหวงแหนชีวิตของแต่ละคน และเป็นอารมณ์ที่คงอยู่ชัดที่สุดหลังอ่านจบ และก็เลยทำให้ขอสรุปเรื่องนี้ว่า Beautifully heartbreaking หรือว่า Beautifully disturbing ก็ได้ รู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ อ่านจบแล้วนอนไม่หลับ

ให้คะแนนที่ B+ เพราะชอบความสมจริง แต่ไม่สามารถทนเห็นหนังสือได้อีก อย่างน้อยก็ตอนนี้ A realist's fairy tale .. while I ain't one!

ปล. ตอนแรกจะไปเอาเล่มสองมาอ่านต่อ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ทิ้งไว้ก่อนดีกว่า ยิ่งรู้ว่าเล่มสอง Sorcha กำลังจะตายนี่รับไม่ได้จริง ๆ ไม่ชอบอารมณ์ dark age

ย่อปกหลังเว่อร์ชั่นอื่นจาก wiki

“Lord Colum of Sevenwaters is blessed with six sons: Liam, a natural leader; Diarmid, with his passion for adventure; twins Cormack and Conor, each with a different calling; rebellious Finbar, grown old before his time by his gift of Sight; and the young, compassionate Padraic.

But it is Sorcha, the seventh child and only daughter, too young to have known her mother, who alone is destined to defend her family and protect her land from the Britons and the clan known as Northwoods. For her father has been bewitched, and her brothers bound by a spell that only Sorcha can lift.

To reclaim the lives of her brothers, Sorcha leaves the only safe place she has ever known and embarks on a journey filled with pain, loss and terror.

When she is kidnapped by enemy forces and taken to a foreign land, it seems there will be no way for her to break the spell that condemns all she loves. But magic knows no boundaries, and Sorcha will have to choose between the life she has always known and a love that comes only once.”

Sunday, 15 February 2009

Cybele's Secret by Juliet Marillier (n)

เพราะว่าติดใจกับ Wildwood Dancing พอตัว และเมื่อรู้ว่ามีหนังสือในชุดเดียวกัน ก็เลยอดไม่ได้ที่จะสั่งต่อมา ซึ่งกว่าจะได้หนังสือมาก็ผ่านไปนานโข และอยู่ในช่วงที่กระหน่ำอ่าน Urban Fantasy ที่วิธีการใช้ภาษา การบรรยายความเป็นคนละแนวกัน ประกอบกับราคาหนังสือที่แพงมาก แพงที่สุดเท่าที่เคยซื้อปกอ่อนมา (เกือบจะสองเท่า ฮือฮือ) ก็แทบจะทำให้ทนอ่านไม่ได้ ... แต่พอเริ่มลงมืออ่านก็ติดหนึบตั้งแต่หน้าที่ 20 แล้วก็ถูกดูดเข้าไปตั้งแต่นั้นยันจบ ถ้าคิดว่าชอบ Wildwood Dancing ขอบอกว่าหลงรัก Cybele's Secret เลยก็แล้วกัน!



ชนิด : Young Adult / Fantasy/ Folklore
ชุด : Wildwood Dancing, Book 2
สำนักพิมพ์ : Tor (5 Dec 2008)
จำนวนหน้า : 407 หน้า


รางวัล :
An American Library Association Best Book for Young Adults 2009
Winner of the 2008 Sir Julius Vogel Award for best young adult novel.
Finalist in the 2007 Aurealis Awards.
Finalist in the Western Australian Premier's Book Awards for 2007.


หลังจากที่ Wildwood Dancing พูดถึงเรื่องราวของพี่น้อง 5 คนผ่านทางทางเล่าเรื่องของ Jena พี่สาวคนที่สอง Cybele's Secret เริ่มต้นจาก Paula น้องสาวคนที่สามซึ่งเป็นเด็กขยันเรียน ฉลาด เอาจริงเอาจัง

ผ่านไปหกปีหลังจากเหตุการณ์ในเล่มที่แล้ว Paula ร่วมเดินทางไปกับพ่อจากทรานซิสวาเนียสู่อิสตันบูลเพื่อการค้าขาย และค้นหา Cebele’s Gift เครื่องรางเก่าแก่ที่กล่าวกันว่า มีอำนาจและเป็นสิ่งที่เหลืออยู่ก่อนละทิ้งโลกมนุษย์ของ Cebele (อ่านว่า kee-beh-leh) เทพีแห่งผืนดินที่กลายเป็นเพียงตำนานเลือนลางในปัจจุบัน

เมื่อไปถึงอิสตันบูล ทั้งคู่ค้นพบว่าเพื่อนและหุ้นส่วนทางการค้าของพ่อที่เป็นคนแจ้งข่าวเกี่ยวกับ Cebele’s Gift เพิ่งถูกฆ่าตาย และแม้ว่าจะมี Stoyan การ์ดหนุ่มตัวโตที่ถูกจ้างมาให้ดูแล Paula คอยระวังหลัง การตามหาเครื่องรางก็เต็มไปด้วยอันตรายและการแข่งขันที่เหนือกว่าที่สองพ่อลูกคิดไว้มาก โดยเฉพาะเมื่อ Other Kingdom กำลังรอที่จะทดสอบ Paula อยู่

และเรื่องราวก็ซับซ้อนมากยิ่งขึ้นเมื่อ Paula และ Stoyan มีเหตุให้ต้องร่วมเดินทางไปในเรือของ Duarte โจรสลัดมากไปด้วยปริศนา

แม้ว่า Cybele's Secret จะเป็นหนังสือที่ต่อมาจาก Wildwood Dancing แต่เหตุการณ์ที่เกิดในเล่มก็เป็นเอกเทศจากกันมาก เป็นบทละครคนละบทที่เล่าผ่านตัวละครที่แตกต่างกัน จนเรียกได้ว่าสามารถเป็น standalone ได้เลย อย่างไรก็ตาม วิธีการบรรยาย การพรรณนาจนผู้อ่านเห็นภาพและเกิดจินตนาการตามนั้น ถือเป็นสิ่งหนึ่งที่หนังสือทั้งสองเล่มคงความเชื่อมโยงกันอยู่ และก็ถือเป็นเสน่ห์หลักอย่างหนึ่งของชุดด้วย (ทั้งนี้ ต้องสารภาพว่าไม่เคยอ่านเรื่องอื่น ๆ ของ Juliet Marillier แต่รู้สึกว่าวิธีเขียนและเล่าเรื่องของเธอทำให้นึกถึง Patricia A. McKillip แม้ว่าฝ่ายหลังจะมีวิธีเล่นกับจินตนาการและความเป็นไปได้ รวมไปถึงความรู้สึกกึ่งจริงกึ่งฝันมากกว่าก็ตาม)

เนื่องจากเล่มนี้เป็นการดำเนินเรื่องในอิสตันบูล และในเรือมีเรื่องราวเข้ามามาก จึงทำให้ต่อเรื่องไปได้เร็วและมีสีสันกว่าในเล่มแรก คนเขียนบรรยาย และพรรณนาสภาพเมืองและความเป็นอยู่ได้ดี (ซึ่งถือว่าในจุดนี้ ทำได้ดีกว่า Patricia A. McKillip เสียด้วย เพราะฝ่ายหลังเน้นเขียนให้ผู้อ่านต่อยอดต่อไปเอง มากกว่าจะติดอยู่แค่ความรุ่มรวยของภาษาที่ใช้ จึงทำให้เห็นภาพได้น้อยกว่า) ตัวละครที่เสริมเข้ามาจากพื้นหลังและความเชื่อที่แตกต่างกันช่วยสร้างภาพความสำคัญของการเป็นเมืองท่าในสมัยทศววรษที่ 14 ของอิสตันบูลได้ดี ทำให้เห็นว่าคนเขียนทำการบ้านและค้นคว้ามาจริง ๆ

ประเด็น gender ก็เป็นประเด็นหนึ่งที่ยังคงถูกกล่าวถึงในหนังสือชุดนี้ อย่างไรก็ตาม การเป็นอิสระของผู้หญิงในเล่มแรกถูกกำหนดไว้ด้วยทัศนคติของตัวละครชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของห้าสาว แต่ในเล่มนี้เป็นประเด็นที่เกิดจากวัฒนธรรมและค่านิยมทางสังคมแบบมุสลิม ซึ่งเริ่มตั้งแต่การที่ผู้หญิงจะต้องแต่งกายให้มิดชิด อยู่แต่ในบ้าน แทบจะไม่มีสิทธิออกไปข้างนอก หรือถ้าออกไป ก็ต้องเป็นการไปที่มีญาติฝ่ายชายร่วมเดินทางอยู่ด้วย ซึ่งก็คือสิ่งที่ยังเป็นอยู่ในตะวันออกกลาง อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกัน โดยส่วนตัว ประเด็นความเป็นอิสระนี้น่ารำคาญน้อยกว่าเล่มแรก เพราะเมื่อเป็นเรื่องของธรรมเนียมปฏิบัติจึงไม่มีความก้าวร้าวที่เกิดจากอารมณ์และความรู้สึกส่วนตัวอย่างเล่มแรกมาร่วมด้วย และก็เพราะเมื่อกฏเกณฑ์สังคมหลายอย่าง ตัวละครในเรื่องหาทางออกและวิธีการแก้ไขได้อย่างราบรื่น

การแก้ไขปริศนาก็เป็นส่วนสำคัญในหนังสือเล่มนี้เหมือนชุดที่แล้ว และก็ยังคงบทบาทเดิม คือเป็นบททดสอบให้ตัวละครแต่ละตัวได้เรียนรู้ ทำความเข้าใจ และนำมาเป็นบทเรียนการดำเนินชีวิตและเป็นคนที่ดีกว่าเดิมอยู่ เทียบกันแล้ว แม้ใน Cybele's Secret บททดสอบที่เข้ามาจริงจังกว่า เร่งเร้ากว่า แต่เหตุการณ์ที่เกิดจากทางเลือกส่งผลให้กับตัวละครน้อยกว่าและการผิดพลาดที่เกิดจากการเรียนรู้บทเรียนนั้นก็อันตรายน้อยกว่า ... แม้ว่าจะทำให้ผลลัพธ์ที่ควรเกิด คือการเข้าใจกันของ Paula และ Stoyan ล่าช้าไปบ้าง

ในหนังสือมีประเด็นที่พลิกผันอยู่นิดหน่อยที่ผู้ร้ายตัวจริงเป็นคนที่ไม่ได้คาดคิดว่าน่าจะเป็น และก็เป็นตัวละครที่ตัว Paula เชื่อถือและไว้ใจมากที่สุดตัวหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ต้องบอกว่า เป็นสิ่งที่คิดและก็คาดการณ์ไว้แล้วอยู่บ้าง เพราะตัวละครนี้เป็นตัวละครที่เหมือนจะดีจนเกินไป และทำเพื่อส่วนรวมโดยไม่คำนึงถึงประโยชน์ของตัวเองเท่าไรนัก ซึ่งในองค์ความรู้ของคนอ่านช่างจับผิดก็รู้สึกว่าไม่น่าจะมีคนดีขนาดนี้อยู่ โดยเฉพาะในหนังสือที่ตัวละคนทุกคนออกมามีบทบาทเพราะจุดประสงค์บางอย่างเสมอ ... ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าควรจะยินไว้อาลัยให้ตัวเองที่ช่างระแวงระวังไปเรื่อย หรือแสดงความยินดีให้กับตัวเองดี

คนเขียนผูกปมปริศนาการทิ้งท้ายของ Cebele’s Gift ได้ดีอย่างยิ่ง เพราะคนจำนวนมากต้องการคำพูดสุดท้ายที่เขียนทิ้งไว้ก่อนจากของ Cebeleในเครื่องราง เพราะเชื่อว่าจะทำให้เกิดอำนาจ ความรุ่งเรือง และสำหรับตัว Paula และคนอ่าน เมื่อมีการเชื่อมโยงถึง Other Kingdom เข้ามาก็ยิ่งเชื่อเช่นนั้นเข้าไปอีก หากเมื่อมองให้ชัดเจน คำตอบที่มีเป็นคำตอบที่มีเพื่อการดำรงชีวิตอย่างเป็นสุข ให้ชีวิตให้คุ้มค่า และรู้คุณค่าของผืนแผ่นดินและความเชื่อมโยงระหว่างบุคคลและธรรมชาติ อย่างที่บอกว่า ‘Eat of my deep earth; drink of my living streams, for I am your Mother. Your heart is my wild drum; your breath my eternal song. If you would live, dance with me!’ (หน้า 347)

นอกเหนือจากการดำเนินเรื่องที่น่าสนใจแล้ว ตัวละครเองก็น่าสนใจไม่แตกต่างกัน เนื่องด้วยตัวเอก ซึ่งก็คือ Paula เป็นคนฉลาด และใช้ปัญญาไตร่ตรองแก้ไขปัญหาที่เกิด และพยายามทำหน้าที่ผู้ช่วยของพ่อระหว่างที่ออกเดินทางมาด้วยกันให้ดีที่สุด จึงเกิดภาพของเด็กสาวที่มีเหตุผล ตัดสินปัญหาด้วยความรอบคอบ สุขุม และเป็นผู้ใหญ่กว่าวัยมาก รูปแบบวิธีการคิด การวางแผน การโต้ตอบสนทนากับตัวละครทั้งหลายทำให้เห็นภาพเช่นนี้ได้ดี และก็ถือว่าคนเขียนประสบความสำเร็จมาก .... อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ก็ย้อนกลับมาฉุดเธออยู่หลายครั้งในเรื่อง เพราะการเป็นคนรู้มากและฉลาด ทำให้ตัวเธอคิดมากเกินไป โดยเฉพาะเมื่อเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาที่ได้มาจาก Other Kingdom และกลับกลายเป็นว่า Stoyan ผู้ซึ่งประกาศตัวกับ Paula อยู่เสมอว่าเป็นคนรู้น้อย และไม่ได้เรียนหนังสือ กลับเป็นคนชี้แนวทางและแก้ปัญหาให้ Paula ได้อยู่เสมอ ๆ ซึ่งในช่วงการทดสอบ Paula เองก็พูดเองว่า หลายอย่างซับซ้อนน้อยกว่าที่คิดไว้ และสิ่งหนึ่งที่ได้จากการเรียนรู้ระหว่างการเดินทางก็คือ เห็นคุณค่าของ wisdom มากกว่า scholarship ทั้งในเรื่องการแก้ไขปริศนา และการเข้าใจโลก ‘I have overestimated the role scholarship plays in finding answers and in understanding the world…. I have learnt that there are deeper kinds of wisdom.' (หน้า 326)

สำหรับตัว Stoyan เอง ภาพที่ปรากฏในตอนแรกก็คือ ผู้ชายเคร่งขรึม ซื่อสัตย์ และจริงจังในการทำงานที่ถือการทำหน้าที่การ์ดให้ความปลอดภัยของ Paula และพ่อมาก่อนทุกอย่าง (อย่างที่ค้นในเวบว่าชื่อนี้มาจาก "stoya" ที่หมายถึง "to stay/to stand" หรือ "hardly” เหมาะมาก ๆ) แต่เมื่อเรื่องราวดำเนินไป ผู้ชายตัวโตน่าทางน่ากลัวนี้กลับมีด้านอ่อนโยนและละเอียดอ่อนให้เห็นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อย่างที่ตัว Paula เอง คิดด้วยความหลากใจหลังที่ตื่นจากฝันร้ายและนั่งพูดคุยกับ Stoyan ในคืนแรกว่า ‘There were hidden depths beneath that impassive exterior. A sweet kernel shielded by a tough shell; dancing fire concealed in stone.’ (หน้า 83) (ซึ่งถ้าอ่าน นอกเหนือจากบรรยายถึงความเป็นตัว Stoyan แล้ว การเปรียบเทียบเช่นนี้ก็ช่วยให้เห็นถึงความลุ่มลึกทางวิชาการของตัวเอก – และความรุ่มรวยทางภาษาของคนแต่ง – อีกด้วย) ซึ่งอย่างที่ได้พูดไปในย่อหน้าที่แล้วว่า Stoyan รู้ว่าตัวเองไม่ได้เรียนหนังสือ และมองสิ่งนี้เป็นปมด้อยอย่างหนึ่งของตัวเอง แต่เขาก็เป็นคนที่เฉลียว และก็แก้เป็นผู้ที่แก้ปริศนาให้ Paula ได้หลายครั้ง และก็ต้องขอสารภาพว่าไม่ได้ตกหลุมรักตัวละครมานานมาก แต่ก็เป็นไปแล้วกับการ์ดร่างยักษ์เช่นนี้

ส่วนตัวแล้ว สิ่งหนึ่งที่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้ชอบหนังสือเล่มนี้มากก็คือ ความละเมียดละไมของความสัมพันธ์ระหว่าง Paula และ Stoyan ที่ช่วงแรกเหมือนจะเป็นแค่นายกับบ่าว -ผู้จ้างกับการ์ดที่จ้างมา- แต่เพราะความผูกพันที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ก็ทำให้ทั้งคู่เป็นเพื่อนกัน ถึงขั้นที่ความซื่อสัตย์และมุ่งมั่นของ Stoyan ที่มีให้ Paula ทำให้เขาถูกเรียกว่า watchdog ในสายตาคนนอก ซึ่งก็ต้องบอกว่าส่วนหนึ่งก็เพราะความรู้สึกภายในที่ Stoyan ที่มีต่อ Paula ด้วย และก็เพราะการอยู่เคียงข้าง คอยคุ้มครอง และพยายามทำความเข้าใจนี่เองก็ช่วยให้เจ้าตัวเอาชนะใจเธอได้ ช้า ๆ มั่นคง และสม่ำเสมอ ซึ่งสิ่งหนึ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า การฝันร้ายในตอนกลางคืน และตื่นขึ้นมากลางดึกของ Paula ในหลายครั้ง รวมไปถึงช่วงที่ผจญภัยไปด้วยกัน ทำให้ทั้งคู่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับอีกฝ่าย ได้ทำความรู้จักสิ่งกันและกัน อย่างที่ข้อผูกมัดของระเบียบและกฏเกณฑ์สังคมไม่สามารถเอื้ออำนวยให้ทั้งคู่ได้ ซึ่งก็อาจจะเป็นอย่างที่มีคนเตือน Paula ไว้ก็ได้ ‘Before she knows it, a young woman can find herself swept into very deep waters.’ (หน้า 144)

เหมือนที่ครั้งหนึ่งอ่าน Pillars of the World ของ Anne Bishop แล้วนางเอกเปรียบผู้ชายสองคนให้เป็นฝนกับพายุ แล้วเลือกคนแรกว่าบอกว่า สายฝนอาจจะดูเอื่อย ๆ ไม่ตื่นเต้นเร้าใจเหมือนพายุ แต่ก็ไม่ทำลาย ช่วยให้ต้นไม้ได้เติบโต ... อะไรสักอย่าง อ่านมานานแล้วจำไม่ได้ แล้วก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเกี่ยวกับเคสนี้ด้วย แต่อ่านแล้วนึกถึง เพราะว่าเลือกใคร นางเอกของเราก็คงหาความสุขให้ตัวเองได้พอกัน

ตัวละครอย่าง Duarte ก็มีความลุ่มลึกในแบบของตัวเองไม่แตกต่างกัน ชื่อเสียงความเป็นโจรสลัดไม่ได้มาในด้านบวกเสมอไป และเมื่อเขาเข้าร่วมการประมูล Cebele’s Gift ก็ยิ่งทำให้เขาถูกมองว่าอยู่เป็นตัวการที่อยู่เบื้องหลังอันตรายทั้งหมด ซึ่งภาพที่ผู้เขียนพยายามให้เกิดก็เป็นเช่นนั้นเสียด้วย แต่เมื่อความจริงเริ่มคลี่คลาย และสาเหตุความต้องการนั้นชัดเจนขึ้นก็ทำให้เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อ Duarte ไปได้อย่างสิ้นเชิง โดยเฉพาะเมื่อได้รับโอกาสจาก Other Kingdom ให้เลือกของหนึ่งชิ้น และเขาเป็นคนเดียวที่ไม่ลังเลที่จะเลือกของเพื่อผู้อื่น มากกว่าเพื่อตัวเอง ประโยคเด็ดมากที่แสดงให้เห็นถึงศักิด์ศรีของเจ้าตัวอยู่ที่หน้า 330 ที่บอกว่า ‘I have come not to take, but to give.’

ปกหลังของหนังสือเขียนไว้ว่าเป็น ‘A startling love triangle’ ตอนนี้ก็ลุ้นอยู่ว่าจะเป็นอย่างไร เพราะตอนแรก Duarte ซึ่งเป็นโจรสลัดมากด้วยเสน่ห์ และทำอะไรตามอำเภอใจมีบทบาทในหนังสือก่อน และ Paula ก็ดึงดูดเข้าหาความเชื่อมั่นนั้นด้วย แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ ก็ค่อนข้างแน่ใจว่าพระเอกเป็นใคร และความรู้สึกของ Paula ก็ค่อนข้างชัดเจน ซึ่งอันที่จริง ถ้าตัว Duarte จริงจังมากกว่านี้ และทำความรู้จักได้เร็วกว่านี้ก็อาจจะชนะใจ Paula ได้ไม่ยาก โดยเฉพาะเห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่เท่าเทียมกับเธอ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องการชาติตระกูล ฐานะ การศึกษา ความรู้ อย่างที่ Paula บอกเองเลยว่า การได้คุยกับ Duarte ทำให้รู้สึกเหมือนได้การโต้เถียงกับเพื่อนในวงวิชาการที่ Other Kingdom ของเธอเป็นครั้งแรก

มีจุดเดียวที่ไม่ชอบในหนังสือ และไม่ชอบเกี่ยวกับ Stoyan ก็คือ หลังแก้ปริศนาสำเร็จ เขาเกิดความไม่มั่นใจขึ้นมาเกี่ยวกับความรู้สึกที่ Paula มีต่อเขา และตัดสินใจที่จะออกหนีออกมา (ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ คือ เมื่อกลับมาที่อิสตันบูลได้สักพักก็หนีหายไปเลย) และกว่าจะกลับมาหาเธอใหม่ก็ผ่านไปจะร่วมปี ซึ่งแม้จะมองว่าสิ่งที่ต้องทำก็เถอะ รู้สึกว่าไร้เหตุผลไปนิด แต่อย่างน้อย ถ้าคิดในแง่ดี ก็ให้ทั้งคู่ได้ไปทบทวนตัวเอง (สำหรับฝ่ายชาย ไปลับตัวเอง และล้มปมในใจ และฝ่ายหญิงให้รู้ใจตัวเองว่ามากกว่าแค่ความใกล้ชิด) ซึ่งก็อาจจะดีก็ได้

ถึงจะบอกว่าเขียนให้เป็น Young Adult แต่เล่มนี้ดูโตกว่าเล่มที่แล้วหรือเปล่าหนอ สรุปให้ว่า a sweet and refined delight!

ปล. สุดท้าย Stoyan สารภาพออกมาว่ารัก Paula ตั้งแต่แรกเห็น ซึ่งคนอ่านก็คิดว่าจะมีพูดต่อ กรี๊ด กรี๊ด เคือง อยากรู้ใจจะขาด

แล้วจะมีเล่มต่อไปไหมคะ เหลือน้องสาวคนเล็กอีกคนให้เล่านะ!!!

เล่มนี้พูดยาวชนะ Wildwood Dancing กับ Od Magic อีก โอ้ ยาวชนิดที่ใช้เวลาเขียนแทบจะพอกับเวลาอ่าน แล้วก็ยังรู้สึกว่าเขียนได้อีก อ่านไปจะ 2 รอบแล้ว!!

นอกเรื่อง
เคยอ่านที่ คุณแม็กซ์ แห่ง Mostly Romance เขียนไว้ว่าพระเอกเป็นหมาป่าก็น่ารักดี แต่มันไม่เท่ ไม่หล่อเร้าใจเหมือนตอนเป็นคน สิ่งนี้ก็อาจจะจริงสำหรับ Wildwood Dancing ก็ได้ ถึงแม้ Gogu จะเป็นกบแสนดี รู้เรื่อง เข้าใจก็ตาม แต่ก็เป็นแค่กบอยู่ดี กว่าจะกลายร่างเป็นคนก็ตอนจบเล่ม นอกจากจะรู้สึกแปลกหน้าไม่ผูกพันแล้ว ยังรู้สึกว่าขาดตัวละครที่ควรจะมีอีกแล้ว และดังนั้น การให้ Stoyan มีบทบาทตั้งแต่แรก ๆ เป็นสิ่งที่ถูกต้องอย่างยิ่ง :D :D

เพ้อเจ้อ!!
(สปอยล์แหลก - 170209)

The Book itself!
ต้องสารภาพว่าอ่านเต็ม ๆ แบบหน้าแรกยันหน้าสุดท้าย 2 รอบ และมีครั้งที่พลิกอ่านไปอ่านมาเฉพาะตอนที่ชอบอีกก็เป็นหลายสิบ ก็กลับมาว่าแนว Rich fantasy แบบนี่อ่านเอาเรื่องอ่านเอาความแบบ Urban Fantasy ไม่ได้จริง ๆ ไม่ใช่แค่ว่า ใคร ทำอะไร ที่ไหน commit murder and solve crime ไม่พอ แต่ต้องเป็น ใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร เช่นไร เพราะเหตุใด และไอ้อย่างไร เช่นไรนี่ก็มีบทบาทสูงเสียด้วย จะไปอ่านเอาความตามเนื้อก็ได้ ต้องดูความหมายของประโยคแล้วดูใจความที่ซ่อนอยู่ข้างใน และความหมายแฝงอย่างหนัก หนังสือรายละเอียดเยอะ ขึ้นขั้นที่คนอ่านละเอียดอย่างอีฉันเสียความเชื่อมั่นทุกครั้งที่อ่านใหม่และเจอสิ่งที่ครั้งแรกไม่ได้สังเกตหรือไม่ได้เห็น แค่ 50 หน้าแรกก็ดูดเข้าสมองไม่ทันแล้ว รายละเอียดเยอะ ยิ่งบวกกับการตีความอีก symbolism แรงทั้งหนังสือทั้งคนอ่าน ตีความไปเหมือนจะเป็นบ้า โอ กู เอากระดาษมาจดโน้ต จดไอเดียยิ่งกว่าตอนเรียนโท แล้วก็อ่านไปยิ้มไปคนเดียว กรี๊ดไปคนเดียว พฤติกรรมเหมือนบ้า boyband ไม่ได้เกิดขึ้นมาร่วมสิบปีแล้ว กรี๊ด

กำลังสงสัยว่า ถ้า YA ยังขนาดนี้ ต้องไปจิกหา Sevenwaters มาอ่านจะดีไหมคะ? แล้วจะมีเล่มต่อไหม กรี๊ดด ถึงได้ชอบ UF อย่างนึงที่มีให้อ่านไปเรื่อย ๆ กรี๊ดดดด แล้วเมื่อไหร่จะได้กลับไป Other Kingdom ไม่มีโอกาสเลยเหรอคะ เล่มนี้อุตส่าห์มีหวัง

Gender Matters?
ทั้งที่พูดว่าไม่รู้สึกถึงประเด็น gender มากนี่ แต่ในเรื่อง และในสังคมสิ่งที่แรงนะ อย่างที่ Paula รู้สึก frustrated ที่ไปซื้อของคนเดียวไม่ได้ เพราะพ่อค้าไม่ยอมขายให้ หรือมิฉะนั้นโก่งราคา ไม่ลดให้เพราะเห็นว่าเป็นผู้หญิง หรืออย่างที่ชัดมากก็คือ ตัว Irene of Volos ที่เป็นผู้หญิงที่เก่ง ฉลาด มีอำนาจ ซึ่งอันที่จริง ถ้าเธอเป็นผู้ชายก็คงได้เป็นใหญ่เป็นโตไปแล้ว อย่างที่มันอาจมาเป็นในรูปที่ เธอวางตัวเองเป็นเจ้าลัทธิ Cebele ในอิสตันบูล และให้คนอื่น ๆ มาบูชาเทิดทูนเธอ และก็รู้สึกสะใจที่ทำให้ Imam ในเมืองปั่นป่วนกันกระแสนอกรีตนอกศาสนา ความเบี่ยงเบนที่ต้องการอำนาจและต้องการต่อกร/ แสดงออกบางอย่างนี่ชัดมาก

Irene of Volos
Irene กับ Paula - จริง ๆ แม้เธอจะหักหลังและใช้ความเชื่อใจของ Paula ให้เป็นประโยชน์กับตัวเธอ และแม้จะสั่งฆ่าคนอย่างเลือดเย็น แต่บางครั้งก็เหมือนว่า Irene จะเอ็นดูและถูกใจ Paula จริง ๆ จากความรู้และความเฉลียวฉลาดที่มี สังเกตได้ว่าเธอพยายามเกลี้ยกล่อมให้มาเป็นพวกหลายครั้ง และเป็นคนเดียวที่ไม่สั่งให้ฆ่า

Irene กับ Stoyan และ Duarte - ซึ่งก็คงรวมไปถึงความเกลียด Stoyan และ Duarte อย่างจับใจด้วยกระมัง เพราะการที่บูชาปัญญาและความรู้ ทำให้รู้สึกว่าการ์ดตัวโตอย่าง Stoyan ใช้แต่กำปั้นมากกว่าสมอง ยิ่งเธอมองว่าความสนิทสนมที่ Paula มีต่อ Stoyan เป็นสิ่งไม่คู่ควรก็ยิ่งเลวร้ายไปอีก ถึงขั้นสั่งฆ่าเป็นคนแรกทุกครั้งที่ทำได้ กับคนหลัง ไม่ชัดมาก แต่ก็คงไม่ต่างกัน ความเกลียดผู้ชาย เพราะสาเหตุที่ว่าตัวเองเป็นอย่างนั้นไม่ได้ อิจฉาที่ผู้ชายมีอำนาจได้มากกว่าผู้หญิง และผู้ชายกำหนดบทบาทในสังคมให้ผู้หญิงเป็นได้แต่เมียและแม่ ซึ่งประเด็นหลังเห็นได้ชัดมากในเคส Stoyan และ Duarte ที่เธอมองว่าจะดึงฉุด Paula จากศักยภาพและความเป็นไปได้ของเธอ

Irene กับ Murat - เกือบคิดว่าเธอมีแนวโน้มเลสเบี้ยนซะแล้ว .... อย่างไรก็ตาม ตอนที่ Stoyan ฆ่า Murat แล้วเธอยอมตายอยู่ด้วยกันในถ้ำมากกว่าจะหนีออกมา และยอมทิ้งสิ่งที่ติดตามมาอย่าง Celebe’s Gift นี่มันชัดมากเลยนะ บททดสอบของ Paula Stoyan และ Duarte ส่วนหนึ่งก็เพื่อทดสอบความเชื่อใจ แต่ Irene มีมาให้ Murat มาตลอด ถึงขั้นที่เธอเชื่อมั่นในตัวเขาว่าจะไม่มีทางพ่ายแพ้หรือผิดพลาดถ้าเธอสั่งให้เขาทำอะไร และแววตาที่ Murat มอง Irene ก็เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เจ้าตัวดูไม่เย็นชานะ Love it has so many beautiful faces. อย่างที่ Gary Barlow ร้องไว้จริง ๆ

Irene กับ Pero - แอบเคืองที่ Pero ตาย แถมตายแบบหาศพไม่เจอด้วย มองว่ามันการเน้นของคนเขียนให้เห็นความโหดร้ายเลือดเย็นของ Irene มากกว่าอย่างอื่น ไม่ให้ตายก็ได้ แต่ถ้าฆ่าแค่การ์ดก็คงมองว่าไม่มี impact ในใจคนอ่านอย่างอีฉันพอ

Those damn tests and trials
เล่มที่แล้วดูมีผลกับส่วนร่วมมากกว่านะคะ เล่มนี้เหมือนเป็น สำหรับ lovers to be อย่าง Paula กับ Stoyan

Paula กับ Stoyan
ความลัมพันธ์ระหว่าง Paula กับ Stoyan อยู่บนพื้นฐานความเป็นเพื่อน และพัฒนาไปจนเป็นความรัก (เหมือนปัญหาไก่กับไข่ เวลาพูดถึง Platonic love ระหว่างความเป็นเพื่อนของคนต่างเพศ ??) ไม่ว่าจะเป็นเพราะรู้สึกตัวช้า หรืออยู่ในสถานะ in denial ก็ตาม (ในแง่นี้ Stoyan หัวไวกว่าเยอะ ฉลาดไม่ต้องเรียนจริง ๆ) แต่ก็นั่นแหละ สำหรับผู้หญิงอย่าง Paula ที่ฉลาด และระวังตัว ความรักที่ดีที่สุดสำหรับเธอก็คือการเริ่มต้นมาจากเพื่อน และพัฒนาไปบนพื้นฐานความเชื่อใจไว้ใจ มีอยู่ตอนหนึ่งที่ Paula คิดว่า ’... it came to me that this would be like discovering a new book, a compelling one full of surprises, and then, just when I was becoming absorbed in the story, having it snatched away half-read.’ (หน้า 140) ไม่ว่าจะเป็นในฐานะเพื่อนหรือที่จะตามมาก็ตามที แต่ก็แสดงให้เห็นถึงความสนใจที่มีต่อชายหนุ่ม

และถ้ามองว่า Stoyan ไม่เหมาะสม ไม่คู่ควร และแตกต่างจาก Paula ก็แปลกดีที่มีปริศนาที่ใบ้คำตอบให้เธอก่อนแล้วว่า Water and stone. Flesh and bone. Night and morn. Rose and torn. Tree and wind. Heart and mind. (หน้า 328 และ 373) ที่ใบ้เป็นนัยให้รู้ว่า ไม่ต้องเหมือนกันก็ได้ เพราะทุกอย่างมีความหมายในตัวเอง และของที่แตกต่างกัน ตรงข้ามกัน ก็ช่วยส่งเสริมกันได้

ที่เขียนไปว่าปัญญาพาจนสำหรับ Paula อยู่หลายครั้ง ก็รวมถึงครั้งที่จะสารภาพรักและดันไปเริ่มว่าไม่เหมาะสมกันอย่างโน้นอย่างนี้ เพื่อจะบอกว่า ยังไงก็ไม่อยากจากกัน ไม่อยากอยู่ด้วยกัน ไม่ได้ผลจริง ๆ เพราะเจ้าหนุ่มก็ฟังจนสลดไปแล้ว บทของ scholarship แรงกว่า wisdom นะ ความรักไม่ต้องใช้เหตุผลก็ได้นะคะ ... แล้วพอเจอกันอีกครั้งก็ขำมาก ที่เธอเห็นลูกหมาวิ่งเข้าไปหา Stoyan แล้วคิดในใจว่า หมาคิดถูก คำพูดที่ดีที่สุดสำหรับเวลาอย่างนี้ก็คือไม่พูดเลย ก่อนจะวิ่งเข้าไปหา แล้วก็ถูกจริง ๆ เพราะทำให้ชายหนุ่มเห็นว่าคิดยังไงโดยไม่ต้องใช้คำตอบ (ซึ่งอาจจะเกิดหรือไม่เกิดความเข้าใจผิดก็ได้)

อ้อ ต้องชมด้วย ตรงที่ Irene สั่งยิง Stoyan แล้ว Paula วิ่งมาเอา Cebele’s Gift จากกระเป๋า Duarte ขู่จะโยนทิ้งถ้าจะฆ่าใครในกลุ่มไปเนี่ยขำมาก เพราะว่าคุณเธอบลัฟแหลกชนิดที่หยิบอะไรก็ไม่รู้มา (อยู่นาทีชี้เป็นชี้ตาย) แล้วบอก Stoyan ที่อึ้งภายหลังว่า สิ่งที่คนเชื่อว่าเป็นนั่นแหละสำคัญ .. เธอทำแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่งที่เอาน้ำเปล่าผสมน้ำพุวิเศษเล่มที่แล้วนะ

ปล. ขอโทษที่นึกถึงเวลาสองคนนี้นั่งคุยกันกลางดึกแล้วคิดถึง คุณหญิงดารินกับตาพรานรพินทร์มาเป็นระยะ ๆ (เกลียดรพินทร์ ชอบ Stoyan)

Stoyan
ได้รับมอบหมายให้พิชิตบททดสอบที่เกี่ยวกับ courage, steadfastness, openness โดยที่บอกว่าสำหรับแต่ละข้อ จะมีรางวัลตามมา สำหรับแต่ละข้อ และสิ่งที่ได้รับ เกี่ยวไหมว่าเป็นลำดับตามกัน และ openness ก็คือตัว Paula เองหรือไม่ หรือว่าทุกข้อโยงใยกันหมด เพราะแง่หนึ่งสิ่งที่ทำให้ Paula เชื่อมั่นและไว้ใจ Stoyan มากก็คือ ใจที่เปิดกว้างรับฟัง และเชื่อเกี่ยวกับ Other Kingdom ซึ่งเป็นสิ่งที่ Duarte ทำไม่ได้หรือไหมหนอ (แต่นะ steadfastness ก็มีผลอย่างยิ่งด้วย)

คืนแรกที่ Stoyan กับ Paula คุยกัน Stoyan บอกว่ามีความฝันจะทำฟาร์มเลี้ยงหมาเลี้ยงแกะบูลกาเรี่ยน (bugarski goran – Stoyan เป็นคนบูลกาเรี่ยน) ซึ่งมีลักษณะเด่นที่ตัวโต แข็งแรง กล้าหาญ และซื่อสัตย์ แล้วอีฉันก็ลืมประเด็นนี้ไปจนหลัง ๆ ที่มีคนเรียก Stoyan ว่า watchdog/ guarddog ทั้งที่ลักษณะเด่นของเจ้าหมานี่ก็สะท้อนตัวการ์ดร่างยักษ์ได้อย่างดี (รวมไปถึงตอนที่ทำเควสหาสัตว์ในถ้ำ แล้วเจ้าตัวได้หมา ส่วน Murat ได้แมวมาด้วย) เอานะ ถ้าจะเป็นหมา ก็เป็น Hot dog! นะคะ :D

ดูว่า Stoyan ไม่ค่อยพูดมาก เป็น A man of few words. (พูดตามการเล่าเรื่องของ Paula) ดู impassive แต่ก็ไม่ได้ความว่าต้อง impassive จริง ๆ เพราะอย่างที่บอกว่าเจ้าตัวเหมือนหมา อารมณ์ก็จะแรงและแสดงออกชัดด้วย โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับ Paula เป็นเรื่องทุกที ขำตอนที่พอบอกให้เลือกทีมที่เชื่อใจกันที่สุด (จับคู่อันที่จริง) แล้วพอ Paula บอกว่าต้องเป็นเธอกับ Stoyan แล้วเธอหน้าแดง แล้วก็พึมพำตอนสำเร็จว่า You chose the right team. ที่อีป้าต่อยอดไปเองว่าว่าเท่ากับ You chose me.

เสน่ห์ที่ชอบที่สุดก็คือ protective (แม้ว่าจะ over-protective ไปหลายครั้ง) แล้วตรงที่รู้สึกว่าน่ารักที่สุด ก็คือตอนที่ Paula ไม่กล้ากลับไปนอนหลังฝันร้าย แล้วบอกว่า ‘I will be here, just by the outer doorway. I will place the light where you can see from your pallet. Your dreams will be good ones now. I know it.” (หน้า 139) คือที่พูด ๆ มาก็อธิบายลักษณะบุคลิกได้ดีหรอกนะ แต่ตรง I know it. เนี่ย ถูกใจเกินล้านน!

Duarte
จริง ๆ ก็เป็นตัวละครที่น่ารักอีกตัวนะ แล้วก็เป็นเหตุที่ไม่ชอบรักสามเศร้าด้วย สามเส้าสิ เพราะไม่ชอบเวลาที่มีใครต้องผิดหวัง บทบาทของ Duarte เกือบจะเป็นมือที่สามมากกว่าจะเป็นมุมที่สาม (ของสามเส้า) เพราะแทรกเข้ามาทีไร “คู่รักจะเป็น”ของฉันก็เกิดเรื่องระหองระแหงขึ้นมาทุกที ถ้าเป็น IAD ไม่ต้องคิดเลย โจรสลัดโปรตุกีสของฉันเป็นพระเอกเล่มหน้าแน่

บทเรียนที่ Duarte บอกว่าได้รับมา ก็คือ ความเชื่อใจ ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าหมายถึงกับ Paula ในทางส่วนตัวหรือเปล่า ถ้าถามส่วนตัว Duarte บอก Paula อยู่เสมอว่าอย่าตัดสินคนที่ภายนอกหรือจากคนอื่นบอก แต่ก็เหมือนว่าเขาก็ทำเช่นนั้นกับ Paula ด้วยเหมือนกัน ยิ่งเมื่อมีเรื่องผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวก็ยิ่งทำให้เขาระแวงเมื่อคิดว่า Paula เป็นลูกสาวของคู่แข่งคนที่มีสิทธิแย่ง Cebele’s Gift ไปจากเขา และกว่าจะไว้ใจและมอง Paula อย่างที่เป็นก็คือตอนที่อยู่เขาไปแล้ว (ตลกที่ถูกใจว่าเธอเดินเขาปีนเขาได้ ไม่เป็นตัวถ่วง และกล้าที่ข้ามหน้าผา) ... ซึ่งจริง ๆ Duarte อาจจะถูกใจ Paula มาเป็นระยะก่อนหน้านั้นก็ได้ แต่เพราะมีหนี้เกียรติยศที่ต้องคืนให้ Cebele’s Gift อยู่ก็เลยไม่อาจทำตามใจได้เต็มที่

มีคำพูดของ Duarte ที่ชอบอยู่สองตอน คือ พูดถึง Cebele’s Gift ว่า ‘I stand by my comment … Whatever value a merchant may place on this particular piece, it cannot be treated in the same way as silk carpet or a piece of fine silverware. This is a symbol of genuine belief. And faith can not be bought and sold. (หน้า 164) ตอนที่เหล่าพ่อค้าแลกเปลี่ยนความเห็นกันเรื่อง

กับตอนที่ขอ Paula แต่งงาน .. ซึ่งอย่างที่บอกไปว่า Duarte เริ่มมอง Paula จริงจังตอนที่อยู่บนเขา และคิดต่อไประหว่างล่องเรือกลับมา ซึ่งก่อนจะเจอเธอ ก็ไม่เคยคิดเรื่องแต่งงานเลย (จริง ๆ ตรงนี้ดูเป็นพล็อตโรแมนซ์ย้อนยุคโจรสลัด/ขุนนางนะ) ชอบคำขอแต่งงาน (ซึ่งน่ารักกว่าของ Stoyan เยอะ!) ‘…I found it difficult to say farewell to you, down at the docks. Then it came to me – I thought, Perhaps I need not to do this. Why would we not go forward together, side by side, companions in an even greater adventure? I believe we would continue to surprise and delight each other and add spice and sweetness to each other’s life.’ (sohk 370) อยากจะแบ่งร่าง Paula ได้ และให้ไปคนละหนึ่ง Paula จริง ๆ

Tati – that sister is back!
โอ๊ยย พูดแล้วอารมณ์ขึ้น คือเป็นตัวละครที่ไม่ชอบมาตั้งแต่เล่มที่แล้ว ไม่ชอบแบบไม่ชอบมาก ๆ แล้วเล่มนี้ก็ยังไม่ชอบต่อไป ไอ้ที่บอกว่าเป็น the pretty one ฉันอยากจะบอกว่าเป็น the brainless one จะถูกกว่า เล่มที่แล้วก็คร่ำครวญจะหาผู้ชาย เล่มนี้ก็บ่นคิดถึงครอบครัว แล้วตอนที่ทำเควสได้จากความช่วยเหลือของน้องและเพื่อน ๆ แทนที่จะทักน้องก่อน ดันไปปลื้มดีใจกับสัตว์เลี้ยงของตัวเองที่ Duarte เจอระหว่างทางอยู่นานโคตร ก่อนจะทักน้องอยู่ 2 ประโยค แม่ง แม่ง แม่ง อีบ้า

ปล. โอย เหนื่อยมาก เหนื่อย ว่าจะเขียน Iron Hunt พอแล้วดีกว่า โอย เหนื่อยๆๆๆ

อีกนิด 190209
กับสงสาร Duarte แค่จะเอาเครื่องรางมาคืน ต้องบุกป่าฝ่าดงไม่พอ เพื่อนก็ยังต้องมาตายอีก เป็นตัวเองคงเซ็งนะ แค่หจะเอาของมาคืนแท้ ๆ ทำความดีทำยากแล้วก็เหนื่อยจริง ๆ กับอีชาวบ้านบ้า เหนื่อยเลือดสาดยังให้มาเต้น ๆ ฉลองอยู่ได้แล้วก็นะ นะคะ บอกไว้แล้ว ทำนายไว้แล้ว ถ้าคนนอกไม่เอามาคืน ไม่คิดจะออกไปตาล่าหาเองเลยใช่ไหม

แล้วก็คิดจริง ๆ ว่าถ้า Stoyan กลับมาแบบนี้ เป็นนางเอก UF ถูกเตะไม่ก็ชกไปแล้ว แล้วคนที่ขอโทษก็คือ Paula นะเนี่ย

ปกหลังเวอร์ชั่นอื่นจาก amazon
"Bewitching despite flaws, this companion to Wildwood Dancing (2007) picks up six years later. Younger sister Paula, who debated philosophy in the Other Kingdom while her sisters danced, now assists Father on a trade journey to Istanbul. They seek Cybele's Gift, an ancient pagan artifact so threatening to the Muslim political powers that all inquiries must be covert. Personal guard Stoyan sleeps protectively across their doorway and escorts Paula to the lone library open to female scholars in this restrictive city. A shock at the artifact's unveiling leads Paula, Stoyan and condescendingly flirtatious pirate Duarte on a journey underneath a mountain, fulfilling quest tasks set by the Other Kingdom. Such challenges supposedly give mortals "wiser hearts," but these riddles and tests have tepid answers. The story takes too long to find momentum, and Marillier troublingly casts both feminism and Islam in a bad light, heavily exoticizing Istanbul. However, despite these weaknesses, genuine emotion and Paula's alluring love story create a memorable page-turner. (Romanian glossary, not seen) (Fantasy. 11-14) (Kirkus Reviews) --This text refers to an out of print or unavailable edition of this title. "